Dumny jak Pav. Pavilion dv6000 nie zyskał sobie naszej przychylności. Po tym, jak pojawił się jego następca, na naszym forum pojawiły się dwie pochlebne recenzje, w których jego użytkownicy przekonywali, że wady, które zdiagnozowaliśmy w poprzedniej serii, zostały wyeliminowane. W ostatnich dniach mieliśmy sposobność przekonać się na własną rękę, czy faktycznie wszystkie mankamenty zostały poprawione.

HP Pavilion uchodzi za jeden z najładniejszych współczesnych laptopów. Rzeczywiście, uroda urządzenia jest dość nieprzeciętna i ma ono niepowtarzalny charakter.

Oprawa wizualna tego komputera pełni rolę kluczową, ma bowiem zwracać na siebie wzrok kupujących. Szefostwo HP przyznaje się bez bicia, że z całym wyrachowaniem postawiło na atrakcyjny wygląd, który jak lep muchy miałby ściągać klientów. Co by nie mówić, pomysł chwycił i Pavilion nie tylko zbiera nagrody za wzornictwo ale i święci triumfy pod każdą niemal szerokością geograficzną.

Z estetyką nie szła dotąd w parze jakość wykonania. Pojedyncze egzemplarze Pavilionów były nosicielami rozmaitych drobnych lub poważniejszych usterek i niedociągnięć.

Trzeba powiedzieć, że nasz egzemplarz był ładnie spasowany. Tak czy owak, maszyna ta nie jest jednak wzorem solidności. Pod naciskiem uginała się m.in. wąska srebrna listwa między klawiaturą a wyświetlaczem. Podobnie jak w dv9500, nieco elastyczne okazało się również tworzywo w prawej części pulpitu, pod naklejkami producentów podzespołów i Microsoftu. Poruszana wystająca część szufladki napędu optycznego chodzi "na wszystkie strony". Klapa ugina się stosunkowo (na tle innych laptopów) nieznacznie, a cały ekran znosi wyginanie na boki zupełnie dobrze (jest zadowalająco sztywny).

Pavilion z ekranem 15,4" nie posiada mechanizmu ryglującego, więc użytkownik musi polegać na zawiasach. Otworzyć klapę nie jest łatwo, jednak kiedy się to już uda, chodzi ona nieco lżej niż ta dv9500. Skutkiem tego ekran kołysze się wyraźnie przez chwilę po korekcie ustawienia.

Złącza są mocną stroną Paviliona. Do takiego wniosku dojdziemy spojrzawszy na lewą burtę komputera, która jest nimi podziurawiona jak najlepszy ser szwajcarski. Port rozszerzeń, HDMI to złącza warte świeczki. Z prawej strony znalazły się tylko port USB i zatoczka Express Card. Z tyłu - zupełna pustka. Nie jest to więc rozkład najkorzystniejszy, ale to cena za niebanalne wzornictwo komputera.

Największy atut konfiguracji modelu dv6563 (są w niego wyposażane również bardziej rozpowszechnione dv6599ew i dv6540ew) to procesor procesor Core 2 Duo T7300 (2,0 GHz, 4 MB L2C). Nie będzie on zostawał za kartą graficzną, choć w tej chwili optymalnym wyborem w tej klasie sprzętu jest ciut mocniejsza jednostka T7500.

HP nawet nie próbuje stawać w szranki z innymi producentami, którzy w segmencie laptopów multimedialnych z ekranem 15,4" stosują dużo mocniejsze układy niż GeForce 8400M GS. To już zresztą świecka tradycja, bowiem podobnie było z przedstawicielami serii dv6000 (które to modele mogły się poszczycić niezbyt lotną kartą GF Go 7400). Użytkownicy chcący wyciskać ze swojego sprzętu jak najwięcej, omijają więc Paviliony. Ci mniej wymagający będą w miarę zadowoleni, gdyż GF 8400M GS jest kartą o dużo większych możliwościach niż układ zintegrowany.

Dysk twardy Toshiby o pojemności 200 GB (4200 obr/min) cechuje się dość słabymi osiągami, tym samym dopełniając nam obrazu możliwie oszczędnie i bez polotu wyposażonego notebooka.

Hałas

Uff, z ulgą stwierdzamy, że Pavilion dv6500 został dopracowany pod tym względem i zachowuje się dużo kulturalniej od poprzednika. Co prawda wita użytkownika kilkusekundowym szumem, ale później się uspokaja. W trybie oszczędnym komputer jest niemal zupełnie cichy (32,2 dB), kiedy sobie bimba lub wykonuje niewymagające operacje. Natomiast w przypadku ustawienia maksymalnej wydajności w tych samych sytuacjach wiatraczek daje znać o sobie co kilkanaście sekund, pracując w przyspieszonym rytmie (jego odgłos osiąga natężenie 35 dB) po sekund piętnaście.

Podczas pracy z obciążeniem wentylacja rozkręca się do poziomu 41,1 dB. Powodowany przez nią szum ma więc stosunkowo niskie natężenie, ale relatywnie wysoką częstotliwość, więc jest dość drażniący.

Przede wszystkim jednak Pavilion dv6500 nie świergocze! Już sama ta właściwość sprawia, że przesuwa się ze zbioru laptopów szmelcowatych do grona tych, które można śmiało brać pod uwagę.

Ciepło

Z nagrzewaniem się obudowy wcale nie jest źle, a przynajmniej dużo lepiej niż to bywało drzewiej. Co prawda na pulpicie temperatura może wzrosnąć aż do 44 stopni, jednak dzieje się to pod samym ekranem (tam gdzie mieści się panel dotykowy z przyciskami specjalnymi). Spód z kolei robi się cieplejszy (w granicach 38°C) w lewej części obudowy.

Nowe Paviliony z Santa Rosą działają nieco dłużej od modeli zbudowanych na poprzedniej platformie. Bateria o pojemności 47 Wh pozwala na godzinę do trzech i pół godziny pracy. Notebook HP ustępuje więc Dellowi Vostro 1500 z tą samą kartą graficzną, a jest niewiele lepszy od Compala FL90 i wyraźnie lepszy od Asusa F3Ka i Toshiby A200 z mocniejszymi układami graficznymi.