Astronomowie odkryli rzadką hybrydową nową 16 000 lat świetlnych od Ziemi

Nova Vulpeculae 2024 to hybrydowa supernowa znajdująca się w odległości 16 000 lat świetlnych od nas, w ramieniu Oriona-Cygnusa Drogi Mlecznej. Nova występuje w układzie podwójnym, w którym dwie gwiazdy krążą wokół siebie. Jedna z gwiazd, zwana białym karłem, powoli pobiera gaz od swojej towarzyszki w procesie zwanym akrecją. Powoduje to gromadzenie się wodoru na powierzchni białego karła, zwiększając ciśnienie i temperaturę, co ostatecznie prowadzi do wybuchu termojądrowego. To nagłe pojaśnienie nazywane jest nową. Po tym rozjaśnieniu, gwiazda ponownie powoli zanika.

Nowe są klasyfikowane na podstawie ich widm. Nowe Fe II wykazują silne linie emisyjne żelaza, podczas gdy nowe He/N wykazują linie emisyjne helu i azotu. Istnieje jednak specjalna klasa nowych, które zaczynają jako nowe Fe II, ale później zmieniają się w nowe He/N. Jest to rzadkie zjawisko, ponieważ większość nowych pozostaje w jednej klasie. Nova Vulpeculae 2024 należy do tej kategorii.

Początkowo Nova Vulpeculae 2024 została sklasyfikowana jako poczerwieniona klasyczna supernowa ze względu na jej czerwonawe światło. Naukowcy przeprowadzili jednak monitoring spektroskopowy przy użyciu różnych obserwatoriów, aby śledzić zmiany zachodzące w nowej w czasie. Odkryli oni, że była to szybka nowa, z krzywą blasku przypominającą oscylującą nową, osiągającą maksymalną jasność w ciągu dwóch dni i oscylującą z amplitudą około 1 magnitudo.

W pobliżu maksimum jasności widmo wykazywało silne linie emisyjne Fe II i absorpcję P-Cygni, wskazując, że gaz był wyrzucany z gwiazdy. W późniejszym okresie erupcji zaczęły pojawiać się linie widmowe He/N, wskazujące na zmianę zachowania widma. Ta hybrydowa nowa daje naukowcom rzadką okazję do zaobserwowania dwóch zachowań nowej w jednym zdarzeniu.