Recenzja ZimaCube 2: Ten domowy serwer to coś więcej niż tylko NAS - to potęga self-hostingu

Cechą wyróżniającą ZimaCube (2) jest jego wszechstronność. Dzięki zatokom na 11 (!) dysków twardych, z pewnością może pełnić funkcję NAS. Jednak podczas gdy inne systemy NAS zmuszają użytkownika do korzystania z zastrzeżonego systemu operacyjnego, to urządzenie obsługuje dowolny system operacyjny x86, od Linux, Unraid, TrueNAS i Proxmox po Windows. Gniazda PCIe umożliwiają nawet dodanie procesorów graficznych lub innych kart rozszerzeń. W zależności od potrzeb, ZimaCube może stać się pełnoprawnym serwerem (AI), centrum multimedialnym, serwerem NAS, zewnętrznym urządzeniem pamięci masowej poprzez bezpośrednie połączenie z komputerem, stacją roboczą do edycji i wieloma innymi.

Istnieją jednak pewne ograniczenia: GPU są ograniczone do 70W (choć Thunderbolt 4 obsługuje eGPU). Na pierwszy rzut oka specyfikacja może być nieco rozczarowująca: przede wszystkim gniazda PCIe zostały ulepszone; poza tym, w przypadku modelu Pro nie ma zbyt wielu ulepszeń, choć standardowy model korzysta z większej liczby nowych funkcji.

Mimo to, ogólne wrażenia z użytkowania ZimaCube 2 są znacznie bardziej wyrafinowane niż wcześniej. W szczególności, ulepszony system chłodzenia i zmniejszony poziom hałasu sprawiają, że ten mini serwer jest znacznie bardziej atrakcyjny zarówno dla użytkowników domowych, jak i małych firm.

Na stronie producenta https://bit.ly/4cvlA9Ynasz standardowy wariant jest wyceniony na 799 USD. Model Pro jest znacznie droższy i kosztuje 1299 dolarów.

IceWhale oferuje również specjalnie dla naszych czytelników kod rabatowy "notebookcheck_50", dzięki któremu zaoszczędzą Państwo 50 dolarów.

Testowaliśmy ZimaCube 1,5 roku temu - bardzo wydajny serwer domowy. Jedynym zarzutem był hałas wentylatora, który był trudny do zdławienia.

Teraz na rynku pojawił się następca, ZimaCube 2, a my przyglądamy się temu, co zostało ulepszone i zmienione.

Wymiary kostki są identyczne z jej poprzednikiem, więc nie ma prawie żadnej widocznej różnicy. Nasz ZimaCube 2 (ZC2) jest dostępny w kolorze srebrnym, co dotyczy wszystkich standardowych modeli. Aby ułatwić ich rozróżnienie, tylko ZimaCube 2 Pro jest dostępna w kolorze czarnym.

Porty są rozmieszczone z przodu i z tyłu. Z tyłu znajdują się porty Thunderbolt (w standardzie ZC1 zabrakło TB4) i interfejsy sieciowe, podczas gdy z przodu znajdują się porty USB i gniazdo słuchawkowe, podobnie jak w mini PC.

Odkręcając tylko cztery śruby sześciokątne, możemy zdjąć górną płytę. Wewnątrz jedno z dwóch gniazd pamięci RAM pozostaje puste, dysk SSD można wymienić, a wentylator można wyczyścić.

Wraz z zasilaczem w zestawie znajdują się różne śrubki, dwa śrubokręty i krótki kabel Cat6 LAN.

Oprócz standardowego modelu dostępna jest również wersja Pro, która charakteryzuje się między innymi mocniejszym procesorem i portem Ethernet 10 Gb/s. Tym razem testujemy standardowy wariant za 799 USD.

W tym modelu wprowadzono najbardziej znaczące zmiany: zamiast N100 CPU, jest on zasilany przez procesor Intel i3-1215Uco oznacza, że standardowa wersja w końcu obsługuje 2x TB4, w tym bezpośrednie połączenie z PC lub opcje eGPU.

Model Pro oferuje mniej nowych funkcji, choć sloty PCIe są szybsze, otwierając więcej możliwości dla rozszerzeń 3D lub AI. Ogólnie rzecz biorąc, różnice na papierze, zwłaszcza między dwiema wersjami Pro, są minimalne.

IceWhale włożył jednak sporo pracy w wewnętrzny system chłodzenia; komora parowa zapewnia teraz cichszą pracę wentylatora.

ZimaOS jest wstępnie skonfigurowany; wystarczy podłączyć Cube do sieci/routera i można uzyskać do niego dostęp przez IP za pośrednictwem przeglądarki internetowej na drugim komputerze.

IceWhale zaleca jednak zainstalowanie ZimaClient, który automatycznie skanuje podłączone urządzenia, umożliwia tworzenie kopii zapasowych i, co najważniejsze, pozwala na łatwy zdalny dostęp.

Oczywiście można zainstalować dowolny system operacyjny x86, w tym Ubuntu, Unraid, TrueNAS i oczywiście Windows - system ma moc, by sobie z tym poradzić. Jednak preinstalowany system ZimaOS jest celowo prosty, zapewniając graficzny interfejs serwera (GUI) w przeglądarce oparty na CasaOS.

Chwaliliśmy ten system operacyjny w naszej poprzedniej recenzji (Tylko w języku niemieckim), a od tego czasu stał się on jeszcze bardziej wyrafinowany i wszechstronny, nie stając się przy tym nadmiernie skomplikowanym. Na przykład można teraz konfigurować maszyny wirtualne, konfigurować pamięć masową w większej liczbie konfiguracji RAID itp. Sprawia to, że jest ona wyjątkowo przyjazna dla początkujących, zachowując jednocześnie możliwości dla zaawansowanych użytkowników.

W Container App Store można znaleźć prawie wszystko, czego potrzeba; GUI jest czysty i prosty: od Pi-hole, Jellyfin, Plex, Syncthing i Nextcloud po maszyny wirtualne, prawie wszystko jest możliwe.

Po uruchomieniu lub ponownym uruchomieniu (po aktualizacji) wentylatory obracają się na krótko, ale uspokajają się, jeśli nie są uruchomione żadne procesy. Ogólnie rzecz biorąc, wentylatory zawsze pracują, mierząc około 26 dB w stanie bezczynności z odległości 1 metra.

Przy wykorzystaniu procesora na poziomie około 60-70% (odtwarzanie wideo Jellyfin i test obciążeniowy maszyny wirtualnej Pop!_OS za pośrednictwem przeglądarki), hałas wentylatorów wzrósł do około 31 dB. Obie wartości stanowią wyraźną poprawę w stosunku do poprzednika (30 dB w spoczynku, 35 dB w stresie).

Zużycie energii w trybie bezczynności bez dodatkowych nośników pamięci wynosi około 20-28 W. Nawet po wyłączeniu, ZimaCube 2 nadal pobiera nieco ponad 2 W.

Przy 65-procentowym wykorzystaniu, zmierzyliśmy zużycie około 65 W, bez dodatkowych dysków HDD lub SSD. Chociaż może się to wydawać mało dla użytkownika domowego, Cube jest skierowany do prosumentów i małych firm.