Seria Edge miała wyprowadzić markę ThinkPad w niższe rejony cenowe i poza zastosowania typowo biznesowe. Jednym ze środków do osiągnięcia tego celu miało być mniej pudełkowate, a bardziej przyjemne dla oka wzornictwo. W drugiej generacji Edge można odnotować tu pewien postęp.

Czarny Edge E320 ze srebrnym paskiem okalającym wieko jest całkiem zgrabnym laptopem. Dla chcących się bardziej wyróżnić przygotowano nawet wariant z czerwonym deklem. Obudowa tej "trzynastki" jest dosyć lekka (1,85 kg), a udało się to osiągnąć m.in. pozbawiając ją napędu optycznego. Ograniczenie liczby lampek sygnalizacyjnych do trzech podkreśla zdecydowanie ascetyczne wzornictwo. Dwie czerwone diody w kropkach nad „i" w logo ThinkPad informują o włączeniu lub uśpieniu notebooka, podczas gdy światełko obok gniazda zasilania wskazuje stan zasilania/ładowania. Obok klawiatury jest też tylko jeden guzik, tj. wyłącznik komputera.

Oprócz tacki między płytkami klawiatury cała obudowa jest wykonana z matowych materiałów, co zwiększa odporność na zabrudzenie. Użyte plastiki wydają się być przeciętnej jakości; dotyczy to zwłaszcza pokrywy ekranu.

I to właśnie klapa jest słabszą częścią pod względem solidności. Nie wygina się ona mocno, ale nacisk punktowy z wierzchu czy na ramce prowadzi do powstawania artefaktów. Odpowiednią stabilnością odznacza się natomiast jednostka zasadnicza. Chwytana za róg nie skrzypi i nie ustępuje pod naciskiem. Tylko nieliczni użytkownicy dostrzegą podwyższoną elastyczność wąskiego elementu przed gładzikiem. Biorąc pod uwagę, że dla obniżenia kosztów zastosowano tworzywa ABS i o magnezowych wzmocnieniach z serii T, W, X można zapomnieć, udało się osiągnąć całkiem niezłą sztywność konstrukcji. Konkurencja spod znaku Della i przede wszystkim HP wydaje się jednak solidniejsza, choćby dzięki aluminiowym pokrywom ekranu.

Zawiasy pracują z oporem i dobrze trzymają zadaną pozycję. Nie da się otworzyć komputera jedną ręką, ale po ustawieniu ekran buja się jeszcze chwilę. Szkoda, że zrezygnowano z metalowych obudów przegubów. Można uzyskać kąt otwarcia do 140 stopni. 

Na wyposażeniu znalazły się tylko podstawowe porty. Połączenie jednego z trzech USB z eSATA można uznać najwyżej za protezę wypełniającą brak USB 3.0. Przynależność do dolnego segmentu cenowego oznacza też brak takich gadżetów jak port dokowania czy czytnik linii papilarnych. 

Choć nie ma ich wiele, rozmieszczenie złączy jest fatalne i może urosnąć do miana jednej z większych wad E320. Pod prawą ręką, która jest często wykorzystywana do używania myszki, znalazły się gniazdo audio, USB/eSATA i HDMI, czyli najczęściej używane porty. Do tego np. przy zabawie z grami wylot chłodzenia dmucha na prawo ciepłym powietrzem. To zdecydowanie uncool.

Obecność matowego ekranu w E320 uchodzi w dzisiejszych czasach za wyróżnik. Dzięki takiej powierzchni obraz jest bardziej czytelny w słoneczny dzień, a oczu nie męczą odbicia światła. Trzynastocalowa matryca ma standardową rozdzielczość 1366 na 768 pikseli. 

Panel LG LP133WH2 jest prawie identyczny jak w ProBooku 5330m, co oznacza, że jego jakość jest raczej niska. Niewielkim pocieszeniem jest to, że stosowany zamiennie wyświetlacz AUO nie jest lepszy. Luminancja poniżej 170 cd/m² jest niska, jak na dzisiejsze standardy. O wartości czerni powyżej 1 cd/m² można powiedzieć, że nie wyróżnia się na tle konkurencji. Widać tu, że wartość kontrastu też nie zachwyca.

Spośród wielu dostępnych konfiguracji Edge E320 na testy trafiła ta najciekawsza, ze stosunkowo wydajną oddzielną kartą graficzną.

Zestawiony z nią procesor Intel Core i3-2330M o standardowym napięciu i TDP równym 35 W wydaje się odpowiednio dobrany do uniwersalnego komputera w przystępnej cenie. Model 2330M ma trochę podniesiony zegar względem dobrze znanego 2310M i pracuje z częstotliwością 2,2 GHz. Brak Turbo Boost oznacza, że ta jednostka centralna nie potrafi się sama podkręcić. Obecność bufora L3 o pojemności 3 MB i technologii Hyper-Threading pozostaje bez zmian.

Podniesienie taktowania o 0,1 GHz oznacza wzrost wydajności o kilka procent. Jest to absolutnie nieodczuwalne w codziennym użytkowaniu. Osiągnięcie 2,1 pkt w teście Cinenench R11.5 (wersja 64-bitowa) oznacza jednak, że procesor omawianego laptopa spokojnie i płynnie poradzi sobie z większością współczesnych zastosowań. 

System automatycznego przełączania kart graficznych często korzysta z wbudowanego układu Intel HD Graphiscs 3000. Gdy potrzebna jest większa wydajność 3D, do akcji wkracza główna atrakcja E320 - Radeon HD 6630M. Przynależy on do średniej półki wydajnościowej. Jest on taktowany z częstotliwościami 485/800 MHz (rdzeń/pamięć) i dysponuje 480 jednostkami cieniującymi. Chipy graficzne o wymienionych parametrach są bardzo rzadko montowane w tak małych laptopach. Radeon HD 6630M osiągnął 7282 pkt w 3DMarku06 i pozwala na płynną rozgrywkę w większości gier, przynajmniej na średnich ustawieniach detali. 

W związku z wciąż niedopracowanym systemem automatycznego przełączania grafik AMD umożliwia przejście na w pełni manualne sterowanie procesorami graficznymi. Pozwala to ominąć większość problemów z niekompatybilnym oprogramowaniem. Szkoda tylko, że jest to rozwiązanie dla bardziej świadomych użytkowników, a przy zmianie karty przez kilka sekund widoczne są czarne ekrany i może się okazać konieczne wyłączenie części uruchomionych programów.

Na wyposażeniu testowanego Lenovo E320 były 4 GB pamięci operacyjnej typu DDR3, a jedno gniazdo na RAM (pod dużą wygodną pokrywą serwisową na spodzie notebooka) było wolne .

Jeśli chodzi o dysk twardy, model o pojemności 320 GB od Seagate uzyskuje bardzo dobre transfery, jak na tradycyjną konstrukcję talerzową. Średni wynik w teście HD Tune to 90,4 MB/s. Lenovo montuje w Edge E320 tylko dyski o grubości 7 mm (również w przypadku SSD). Oznacza to, że wymiana na pojemniejszy magazyn 9,5-milimetrowy może być poważnie utrudniona, o ile wręcz niemożliwa.

Pewnym pocieszeniem jest wsparcie dla coraz szerzej pojawiających się na rynku dysków mSATA, o ile oczywiście dostępne gniazdo nie zostało wykorzystane przez producenta do instalacji modemu 3G.