Marka Compaq dożywa swoich dni, a przynajmniej jest spychana na margines. Biznesowe notebooki HP wyższej klasy zostały nazwane EliteBookami, natomiast te tańsze noszą wcale nie mniej dumną nazwę ProBook. Te ostatnie różnią się od maszyn z wyższej półki nie tylko gorszym wyposażeniem ale i obudową.  

ProBooki, w przeciwieństwie do bardziej metalowych EliteBooków, są plastikowe. Nie jest to jednak trywialny plastik, o nie. Wprowadzono mianowicie liczne elementy o błyszczącej fakturze. Mają one nadawać komputerowi znamiona nowoczesności i stylu. Problem w tym, że są podatne na zabrudzenia (odciski palców) i odbijają światło, więc jeżeli ktoś pisze patrząc na klawiaturę, to wieczorem przy sztucznym świetle ma niewesoło. Odciskami palców znaczą się nie tylko wybitnie lśniące klapa czy ramka ekranu, ale też jakoby matowe tworzywo w miejscach oparcia nadgarstków i gładzik.

Z pozoru wydaje się, że ProBook 4510s to laptop o solidnej obudowie. Taki efekt budują kanciaste kształty, nawiązujące do wizerunku siermiężnej i niezniszczalnej maszyny biurowej. Kiedy weźmie się notebook do rąk i go się trochę poużywa (m.in. postawionego na kolanach), korzystne wrażenie zostaje zachowane. Zapewne dzięki konkretnemu spodowi. Plastik na miejscu oparcia dłoni jest jednak dość elastyczny i może się uginać pod naporem kończyn. Bardziej zniesmaczy jednak użytkownika uginanie się dziurkowanego plastikowego panelu za klawiaturą.  

Generalnie jednak jak na tani laptop ProBook 4510s nie wypada w aspekcie solidności źle.

Wadą może się wydać ograniczenie kąta rozwarcia ekranu do około 130 stopni.   

HP 4510s otrzymał ekran o przekątnej 15,6" i rozdzielczości 1366x768 (proporcja jego boków to 16:9). Matrycę tę dostarczył Samsung.  
 
Skąd w laptopie dla biznesu ekran o filmowym formacie? Można to wytłumaczyć powodem ekonomicznym - jest on tańszy w produkcji, gdyż w fabrykach wycina się więcej paneli z jednej tafli. Poza tym podział laptopów na multimedialne i biznesowe jest w obecnych czasach już trochę sztuczny i archaiczny - wiele laptopów tego drugiego typu znajduje nabywców wśród klientów indywidualnych, którzy wykorzystują je jako komputery domowe.
 

Jasność obrazu okazała się zadowalająca. Wartość średnia luminancji maksymalnej nieznacznie poniżej 200 cd/m². Niestety, uzyskanie czerni z prawdziwego zdarzenia jest ponad możliwości tej matrycy - na ekranie pokazują się tylko różne odcienie szarego.

Ustawienia fabryczne są oczywiście fatalne. Wyświetlane kolory są blade, słabo nasycone. Można temu jednak zaradzić dzięki funkcji korekta kolorów Avivo w panelu zarządzania Catalyst Control Center. Nie pomaga to jednak rozwiązać problemu, że obraz jest nieco zaniebieszczony (przeważają barwy chłodne).  

W testowanym notebooku HP objawiła się nowa jednostka Intela, Core 2 Duo T6570 (2,1 GHz), która trafiła również na wyposażenie zrecenzowanego nieco wcześniej ProBooka 4710s. To Penryn-2M, a więc wykonany w technologii 45 nm procesor dysponujący 2 MB pamięci L2 Cache. Jego osiągi są teoretycznie lepsze od Core 2 Duo P7450 korzystającego z szybszej magistrali (nie 800 a 1066 MHz), co sugeruje, że to całkiem przyzwoita jednostka.

W skład konfiguracji testowej wchodziła niezintegrowana karta grafiki ATI Mobility Radeon HD 4330. To układ należący do najniższej klasy wśród wydzielonych GPU do laptopów (Value). Technicznie jest oparty na rdzeniu RV710 (wykonany w procesie 55 nm) i jest wolniej taktowaną wersją HD 4530. Dysponuje 80 procesorami strumieniowymi (dla porównania oferujące zacne osiągi Radeony 4650 mają ich 320). Wydajność ogranicza skutecznie wąska, 64-bitowa szyna pamięci.

Zaletą tego układu jest technologia Avivo HD ze zintegrowanym przetwornikiem dźwięku, który daje możliwość uzyskania sygnału 7.1 przez HDMI, i dekoderem wideo drugiej generacji (UVD 2 przejmuje od procesora dekodowanie filmów, jako że wspiera dekodowanie strumieni H.264/MPEG-4 AVC i VC-1).   

Hałas

Wiele można ProBookowi wybaczyć, do wielu mankamentów można się przyzwyczaić. Ale hałas to element, który sprawił, że dla nas miarka się przebrała.

Model 4510s w testowanej konfiguracji szumi po prostu masakrycznie podczas normalnej pracy na kolanach. Nie pomaga wyłączenie w BIOS-ie opcji Fan Always On.

Hałas jest na tyle uciążliwy, że siedząc przy tym komputerze dłuższy czas można po prostu nie wyrobić. Nie ma co się wdawać w dokładne opisy charakterystyki odgłosu czy rozpatrywać tendencje wentylacji w odniesieniu do wektora czasu. Dość powiedzieć, że wycie chłodzenia jest męczące. Nie pomaga to, że z czasem ustala się na określonym poziomie - intensywny szum daje się mocno we znaki.   

Ciepło

Laptop HP wentyluje się jak szalony, ale przynajmniej nie grzeje się przesadnie. Użytkownikowi nie doskwiera ciepło gromadzące się w nadmiarze na obudowie. Dotyczy to zarówno pracy na pół gwizdka, kiedy korzystamy z sieci, trzymając komputer na kolanach, jak też dużych obciążeń, kiedy komputer znajduje się na biurku.
 
Źródłem dyskomfortu może być co najwyżej obszar na spodzie pod gładzikiem, gdzie (wewnątrz) znajduje się dysk twardy.