Asus N50 wpisuje się w stylistykę nakreśloną przez twórców HP Paviliona. Akcentuje ona efekt wizualny, a praktyczność komputera schodzi na plan dalszy. Ze względu za zaokrąglenia rogów jednostki bazowej po podniesieniu klapy można pomylić N50 z którąś z najnowszych Toshib Satellite.  

Laptop ten wyróżnia się dość potężną sylwetką i ma niemałe gabaryty. Stosunkowo poręczny okazuje się tylko bez akumulatora (montowany na podstawie pod niewychodzącą łatwo zaślepką; kiedy umieści się go w gnieździe, zapomniawszy o służącej za uzdę wstążce, mogiła - wydłubanie baterii to nie lada wyczyn). Waga z baterią wynosi aż 3,14 kg. Nie ma się czym przesadnie przejmować, gdyż mówimy o laptopie typowo domowym, ale Pavilion dv5 jest o 0,4 kg lżejszy.

N50Vn posiada delikatną pokrywę ekranu pokrytą ładnym miedzianym ornamentem, który jest powtórzony na pulpicie. Oba te elementy palcują się w stopniu znośnym (bardziej rzucają się w oczy odciski palców pozostawione na przyciskach gładzika i panelu dotykowym). Trzeba powiedzieć, że są przyjemne w dotyku.  
 
Jeżeli chodzi o solidność, Asus N50Vn nie świeci przykładem. Potężna obudowa miejscami trzeszczy, szczególnie kiedy znajdzie się w powietrzu i ograniczone zostaną punkty podparcia. Spód mocno skrzypi z lewej strony, szczególnie kiedy nieco mocniej ściśnie się obudowę na wysokości klawiatury. Podobnie jest z prawej, gdzie plastik pod tacką Blu-raya okazuje się bardzo elastyczny.

Być może wady, o których będzie mowa w następnej kolejności, ograniczają się tylko do egzemplarza testowego, ale... Podczas poruszania ekranem któryś z elementów skrzypiał. To jeszcze nic - przede wszystkim słychać było nieprzyjemne szuranie (ocieranie plastiku o plastik). Nieco wygina się ekran, kiedy otwieramy go trzymanego za górny róg.

Pokrywa ekranu nie posiada zapięcia i dość łatwo ją podważyć.

Asus N50Vn jest pierwszym laptopem, który do nas trafił, wyposażonym w jonizator powietrza. Urządzenie to ma przeciwdziałać niekorzystnemu wpływowi laptopa na mikroklimat (neutralizując niekorzystne dla zdrowia jony dodatnie). Czy jest on skuteczny? Pozostaje w to wierzyć, gdyż trudno to zweryfikować.

Matryca modelu N50Vn jest podświetlana diodami LED. To dość zaskakujące, gdyż charakteryzuje się "tanią" rozdzielczością WXGA (1280x800 pikseli). Jej producent to Chi Mei Optoelectronics.

Doceniliśmy przede wszystkim równomierność podświetlenia, zarówno przy maksymalnej jak i ograniczonej do minimum jasności obrazu. W tej drugiej sytuacji obraz jest bez zarzutu i można pracować w komfortowych warunkach.
 
Szwankuje natomiast jasność maksymalna, która po uśrednieniu wyniosła 149,4 cd/m².

Biel wydała nam się w miarę ładna, choć minimalnie zaczerwieniona. Czerń jest również przyzwoitej jakości; stąd nie można narzekać i na kontrast, który wyraża się proporcją 243:1. Odwzorowanie kolorów uznaliśmy ogólnie za zadowalające.

Matryca Asusa N50Vn wykazała się szerokim kątami widzenia w zakresie poziomym.

Hałas

Asus zaczął wyraźnie przykładać wagę do tej delikatnej materii, gdyż coraz to nowe jego notebooki wyposażone w mocne podzespoły okazują się stosunkowo ciche. 

Takim można nazwać model N50Vn z GF 9650M GT (i procesorem o TDP 25 W). Laptop ten praktycznie nie hałasuje podczas lekkiej pracy (biurowej) – wentylator załącza się okresowo, ale jego dźwięk jest nikły (33,1 dB). Co więcej, sprzęt ten nie jest też uciążliwy podczas zmagania się z obciążeniem. Najgłośniejszy okazuje się, kiedy odpali się na nim wymagającą grę. Wtedy to układ chłodzenia szumi już intensywnie (36,3 dB), ale ten odgłos nie jest bynajmniej przeraźliwy i można się z nim pogodzić.

Generalnie cichy jest napęd optyczny (jeden z lepiej zachowujących się, z jakim mieliśmy dotąd do czynienia), który tylko odrobinę metalicznie szeleści. 

Ciepło

Nie dość że mało hałaśliwy, to jeszcze N50Vn prawie się nie grzeje. Nawet przy głównym wlocie powietrza do układu chłodzenia spód obudowy nie uwiera nadmierną ciepłotą użytkownika, który zdecydował się wziąć laptop na kolana. Po dłuższym teście obciążeniowym zmierzyliśmy w tej okolicy tylko 33,5 stopnia Celsjusza. Pulpit w okolicy wylotu głównego kanału wentylacyjnego nagrzewa się natomiast do około 35 stopni – w pozostałej części jest dużo chłodniejszy.