Producenci telefonów wracają do tańszych wyświetlaczy LTPS z powodu wysokich cen pamięci

Cena modelu z 512 GB lub 1 TB pamięci była kiedyś jedynym powodem do zmartwień przy premierze topowego telefonu. To były czasy, ale odkąd ceny pamięci poszybowały w górę, ktoś musi za to zapłacić, a według UBI Research tym kimś jest wyświetlacz.

Na początku 2025 roku koszty pamięci i wyświetlacza we flagowcu były mniej więcej porównywalne, mimo trwającego wówczas wzrostu cen pamięci i coraz większego zaawansowania wyświetlaczy. Ekrany obsługują obecnie coraz szerszy zakres gamutów barwnych, a jednocześnie stają się jaśniejsze i bardziej energooszczędne. Oczekuje się jednak, że w drugiej połowie 2026 roku pamięć będzie pochłaniać około 40% kosztu materiałów i komponentów (BOM), czyli mniej więcej sześć razy tyle, ile kosztuje ekran telefonu. Ponieważ panele OLED tanieją dzięki ogromnym mocom produkcyjnym, stają się łatwym celem, gdy producenci muszą odzyskać część pieniędzy, oszczędzając gdzie indziej.

Dlatego niektóre chińskie marki podobno zastąpiły w wybranych modelach z wyższej półki wyświetlacze LTPO panelami LTPS OLED, oszczędzając kilka dolarów na sztuce. LTPS (niskotemperaturowy krzem polikrystaliczny) to oparte na krzemie podłoże z tranzystorami, które szybko steruje każdym pikselem OLED, ale wykazuje upływ prądu, więc ekran musi odświeżać się zbyt często (z minimalną częstotliwością wynoszącą około 30–60 Hz), przez co zużywa więcej energii. LTPO (niskotemperaturowy tlenek polikrystaliczny) dodaje do tranzystorów LTPS tranzystory tlenkowe o niskim prądzie upływu, umożliwiając obniżenie częstotliwości odświeżania nawet do 1 Hz, co wydłuża czas pracy na baterii, ale wiąże się z bardziej złożoną i droższą konstrukcją panelu.

Choć powrót do LTPS może oznaczać stałe częstotliwości odświeżania i krótszy czas pracy na baterii, według doniesień producenci wskazali również słabsze układy i aparaty w telefonach ze średniej półki jako sposób na obniżenie kosztów, więc cięcia mogą nie skończyć się na pogorszeniu wyświetlaczy.

Kilka dolarów może wydawać się drobnostką, ale gdy telefony sprzedają się w milionach sztuk, oszczędności mogą być znaczne i pozwolić producentom pokryć część horrendalnych kosztów układów. Niestety starsza, tańsza technologia LTPS może nie umożliwiać dynamicznej zmiany częstotliwości odświeżania, podczas gdy LTPO pozwala płynnie ją regulować, często aż do 1 Hz. Panele LTPS pozostają przy stałych częstotliwościach zamiast oferować kilka stopniowych zmian szybkości odświeżania.

Bez obniżania częstotliwości do 1 Hz przy statycznych treściach, na przykład podczas czytania lub korzystania z funkcji always-on display, panel stale pobiera więcej energii. Ekran LTPS o częstotliwości 120 Hz nie potrafi dynamicznie jej obniżać w zależności od wyświetlanej treści, a do samego działania potrzebuje więcej energii. Ponieważ adaptacyjne wyświetlacze LTPO zaczęły masowo trafiać do telefonów na początku dekady, przejście na technologię LTPS w celu zrekompensowania ceny układu pamięci oznaczałoby cofnięcie około pięciu lat stałego postępu w dziedzinie ekranów telefonów. Panele nadal mogą świetnie wyglądać w specyfikacji, ale czas pracy na baterii i płynność mogą się różnić, a napis „OLED” na pudełku może mówić bardzo niewiele.

W przypadku Samsunga panel LTPS oznaczałby na przykład powrót do czasów serii Galaxy S20, podczas gdy nawet podstawowy Galaxy S26, obecnie przeceniony na Amazon do 720 dolarów, jest wyposażony w ekran LTPO.