Dwa stany w USA wprowadzają przepisy mające na celu zapobieganie produkcji broni za pomocą drukarek 3D

Branża druku 3D przeżywa prawdziwy rozkwit, osiągając w 2025 r. wartość rynku globalnego wynoszącą 24–29 mld dolarów według serwisu https://www.shelftrend.com/business-industrial/3d-printer-market-analysis-profit-guide-online-sellers-2025, a prognozy wskazują na wzrost do 89–135 mld dolarów w latach 2030–2034. Oznacza to roczną stopę wzrostu na poziomie około 18–24%. Na łamach serwisu Notebookcheck często omawiamy drukarki 3D różnych producentów, od modeli kosztujących zaledwie kilkuset dolarów , aż po drukarki z najwyższej półki o cenach czterocyfrowych.

Drukarki 3D stanowią swego rodzaju cud techniki, umożliwiając osobom nieposiadającym żadnej wiedzy inżynierskiej wytwarzanie ogromnej różnorodności przedmiotów w zaciszu własnego domu. Należą do nich zabawki, artykuły gospodarstwa domowego, urządzenia medyczne, akcesoria modowe, a nawet części samolotowe. Mogą one również służyć do produkcji broni palnej lub części niezbędnych do jej montażu. Ponieważ zazwyczaj nie posiadają one numerów seryjnych, w oczach organów ścigania stają się one de facto „bronią-widmem”, a organy te często nie są w stanie ustalić ich pochodzenia.

W tym kontekście dwa najbardziej zaludnione stany w kraju wprowadzają obecnie przepisy — kalifornijską ustawę AB 2047 oraz nowojorski nakaz stosowania technologii blokującej w drukarkach 3D — które nakładają obowiązek wyposażenia drukarek 3D w technologię blokującą, wykrywającą i uniemożliwiającą produkcję elementów broni palnej. Technologia ta miałaby analizować każdy projekt przekazany do druku 3D, porównywać go z cyfrową bazą danych elementów broni palnej oraz odrzucać wszelkie projekty, które wykazują znaczne podobieństwo do tych części. Jeśli przepisy te zostaną pomyślnie uchwalone, technologia blokująca mogłaby zostać zainstalowana w drukarkach 3D od 2029 roku.

Niektórzy krytycy twierdzą jednak, że proponowane środki idą zbyt daleko, porównując je do algorytmów cenzury. Technologia ta mogłaby blokować nieszkodliwe lub niezamierzone przedmioty, które wyglądają jak części broni palnej, podczas gdy inni twierdzą, że instrukcje drukowania przekazywane do analizy opartej na sztucznej inteligencji mogłyby stanowić zagrożenie dla dzieł artystycznych i własności intelektualnej. Kolejną krytyką jest twierdzenie, że technologia ta stanowi jedynie polityczną deklarację bez pokrycia, a przestępcy znający się na technologii zdołają w jakiś sposób obejść te zabezpieczenia, zmodyfikować projekty broni lub wydrukować części w mniej restrykcyjnych regionach kraju.