Cienki jak papier biohybrydowy robot z komórkami mięśniowymi pływa przez wodny labirynt
Dotychczasowe roboty biohybrydowe napędzane komórkami mięśniowymi były na ogół stosunkowo dużymi, trójwymiarowymi konstrukcjami wymagającymi milionów komórek. Nowy Aquabot wykorzystuje inne podejście: ten ultracienki, dwuwymiarowy robot napędzany komórkami mięśniowymi potrafi poruszać się samodzielnie, a przy tym jest znacznie mniejszy niż inne modele. W przyszłości może to umożliwić tworzenie mniejszych, wydajniejszych i potencjalnie tańszych robotów biohybrydowych.
Robot składa się głównie z cienkiej warstwy żelu, która ma mniej więcej długość i szerokość kawałka gumy do żucia. Wzdłuż obu krawędzi paska znajdują się tak zwane płetwy robota, z których każda składa się z ultracienkiej warstwy zawierającej żywe komórki mięśniowe.
Komórki mięśniowe zostały zmodyfikowane genetycznie tak, aby reagowały na światło. Gdy warstwa mięśniowa zostaje oświetlona, mięśnie się kurczą; gdy światło zostaje wyłączone, warstwa ponownie się rozluźnia. Włączając i wyłączając światło oraz oświetlając jedną lub drugą płetwę, można kontrolować kierunek i prędkość robota.
Robot może więc pływać, kurcząc i rozluźniając mięśnie w płetwach. Można nim skręcać lub celowo kierować go przez niewielki tor przeszkód. Nadal jednak porusza się bardzo wolno — z maksymalną prędkością czterech długości ciała na minutę. Pływak olimpijski może pokonać około 65 długości ciała na minutę, a duży rekin sześcioskrzelowy przemierza ocean w tempie zbliżonym do tempa biohybrydowego robota.
Na razie technologia ta stanowi przede wszystkim dowód słuszności koncepcji. MIT wykazał, że ultracienka warstwa żywych komórek mięśniowych może wytworzyć siłę wystarczającą, by napędzić maleńkiego robota w wodzie. Potencjalne przyszłe zastosowania mogłyby obejmować monitorowanie środowiska w wrażliwych akwenach, a nawet badanie wnętrza ludzkiego ciała.
Źródło
Add as a preferred source on Google
