Były szef PlayStation: Współczesne gry klasy AAA wyglądają wszystkie tak samo w porównaniu z erą PS1 i PS2
Były szef PlayStation i były prezes SIE, Shawn Layden, uważa, że branża gier wideo stała się zbyt jednolita, a wiele tytułów sprawia wrażenie, jakby były kopiami innych. Twierdzi on, że „straciliśmy znaczną różnorodność w grach” wydanych w ostatnich latach i bezpośrednio obwinia za to rosnące budżety produkcyjne.
W niedawnym wywiadzie dla kanału YouTube „ ” (PSI), Layden wskazał niedawną galę rozdania nagród jako przykład tego, jak bardzo zawęziła się kreatywność nowych tytułów. Uważa on, że branża straciła kontakt z tym rodzajem eksperymentalnej kreatywności, która niegdyś zaowocowała takimi grami jak „PaRappa the Rapper ” czy „Katamari Damacy”. Jak sam stwierdził:
„Kilka lat temu byłem na gali rozdania nagród dla gier i byłem rozczarowany, widząc, że wszystkie gry prezentowane podczas tej uroczystości dotyczyły albo apokalipsy zombie, albo jakichś kosmicznych marines, albo postaci w średniowiecznej Europie z naprawdę wielkimi mieczami. To było sedno tego, co wszyscy tworzyli. Było tak wiele gier, które wyglądały jak ta obok, a ta z kolei jak kolejna obok. Obawiam się, że w dzisiejszym świecie nie powstają już tak nietypowe gry jak „PaRappa the Rapper””.
Layden zwrócił uwagę, że studia i twórcy coraz częściej starają się grać bezpiecznie, tworząc sequele i remake’i sprawdzonych serii lub zatwierdzając projekty, które po prostu łączą dwa istniejące pomysły.
Istnieje jednak wyraźny powód tej ostrożności: koszt stworzenia gry wideo klasy AAA może dziś z łatwością przekroczyć sto milionów dolarów. W czasach świetności konsoli PS1 stworzenie i wprowadzenie na rynek gry było możliwe za 5–6 milionów dolarów, co pozwalało deweloperom i studiom eksperymentować i sprawdzać, co trafia w gusta graczy. Layden szczerze wyjaśnił:
„Na PS1 mieliśmy tak wiele szalonych gier, ponieważ stosunek kosztów do ryzyka był do opanowania. Można było dosłownie wydać od 6 do 7 milionów dolarów na projekt, który się nie sprawdził, i nadal powiedzieć: »Cóż, przynajmniej czegoś się nauczyliśmy«. Obecnie, gdy każda taka inwestycja wiąże się z kwotami rzędu setek milionów, tolerancja na ryzyko spada niemal do zera. Dopóki oceniamy gry wyłącznie na podstawie prognoz przychodów, tolerancja na ryzyko ponownie spada do zera”.
Jeśli projekt okazał się klapą i nie zyskał popularności wśród graczy, strata była wówczas do udźwignięcia. Dzisiaj jednak tego rodzaju porażka jest znacznie trudniejsza do zaakceptowania, gdy – jak twierdzi Layden – koszt pojedynczego projektu klasy AAA może przekroczyć 300 milionów dolarów.
W jednej z wcześniejszych rozmów Layden wspominał również erę PS2, kiedy to kadra kierownicza czuła się swobodniej w wyrażaniu swoich opinii i zadawała pytanie: „Dlaczego by nie zaryzykować i nie sprawdzić, co się stanie?”.
Aby przedstawić czytelnikom konkretny przykład tego, jak obecnie wygląda „granie bezpiecznie”, warto wspomnieć, że gra „Assassin’s Creed Black Flag Resynced” była dla firmy Ubisoft stosunkowo mało ryzykownym, ale atrakcyjnym przedsięwzięciem. Remake jednej z najpopularniejszych gier z tej serii niemal na pewno pomógłby firmie wyjść z powtarzających się trudności finansowych i zadowoliłby fanów.
Add as a preferred source on Google
