Recenzja drukarki 3D Elegoo Centauri Carbon 2: Wiele funkcji za niewielkie pieniądze

Podczas gdy ogólny projekt i jakość wykonania są takie same jak w oryginalnym Centauri Carbon - co jest całkiem dobre - istnieją pewne kluczowe ulepszenia. Po pierwsze, szklane przednie drzwiczki sprawiają wrażenie solidniejszych, a ekran jest większy. Nóżki zostały zmienione na bardziej kompensujące wibracje. Zarówno oświetlenie, jak i kamera zostały znacznie ulepszone, co jest bardzo cenne. Centauri Cabon 2 Combo jest wyposażony w dodatkowy wentylator o zmienionym położeniu w porównaniu do oryginalnego CC. Ponadto żmija dyszy i pojemnik na odpady zostały przeniesione z prawej strony na lewą, dzięki czemu hotend znajduje się teraz z tyłu po lewej stronie.

Jeśli chodzi o konfigurację, nie jest ona tak prosta jak w przypadku oryginału, głównie ze względu na system Canvas. Istnieje kilka dodatkowych kroków, aby zainstalować system wielokolorowy, zanim będzie można włączyć drukarkę. Na szczęście kroki te są wyraźnie wymienione w dokumentacji. Po skonfigurowaniu, kalibracja jednym kliknięciem zajmuje się optymalizacją dysz, poziomu łoża i kompensacją drgań. Cały proces kalibracji zajmuje około 26-27 minut.

Dzięki CC2 Elegoo wprowadziło druk wielokolorowy do segmentu budżetowego. Mając to na uwadze, Elegoo Centauri Carbon 2 Combo działa świetnie. Wydruki z PLA i PETG są czyste, spójne i stosunkowo szybkie od razu po wyjęciu z pudełka, bez konieczności ich dostrajania. Domyślny offset z jest nieco zbyt niski, co skutkuje falowaniem pierwszych warstw, ale obniżenie łoża o 0,025 mm naprawia ten problem. Dodatkowo, Elegoo twierdzi, że poziom hałasu podczas drukowania wynosi 45 dB, a my zmierzyliśmy średni poziom hałasu od około 44 dB do 47 dB ze szczytami do 54 dB. Na uwagę zasługuje łagodny, ale stały sygnał dźwiękowy, gdy drukarka jest bezczynna.

System Canvas pozwala na użycie do czterech różnych kolorów i choć Elegoo tego nie zaleca, również czterech różnych typów filamentów. Umożliwia to drukowanie części PLA z PETG jako wsparciem lub odwrotnie, a także różne kombinacje kompatybilnych filamentów. Elegoo dodało również czujnik RFID, który świetnie współpracuje z własnymi szpulami kompatybilnymi z RFID. Wystarczy umieścić szpulę obok systemu Canvas, a wykryje ona kolor i rodzaj filamentu. Wszystko, co trzeba zrobić, to przypisać ją do gniazda.

W przypadku wielokolorowych wydruków przedstawionych poniżej, wyniki były całkiem dobre. Dołączone uchwyty na szpule współpracują z większością marek filamentów. Profil stockowy, który został dostrojony przez Elegoo, zapewnia solidne wydruki z czystymi przejściami między różnymi kolorami, ale także z dużą ilością odpadów. W przypadku narzędzia Mini Square (autorstwa SabreDesign na Maker World) wystąpiły 74 zmiany kolorów, a ze względu na charakter obiektu, całkiem sporo kupy. W przypadku Gear fidget spinner (zaprojektowanego przez DavidVidacs na Maker World) było 78 zmian kolorów, ale nie tak dużo kupy. Znacznie mniej w przypadku wydruku Deadpool hueforge (autorstwa Poly3Dart Officiel na Printables), ponieważ były tylko cztery zmiany kolorów. Warto zauważyć, że średni czas zmiany koloru wynosi około 1 minuty i 10 sekund, a niektóre przejścia trwają dłużej.

W przypadku bardziej wymagającego filamentu, takiego jak ASA, drukarka automatycznie przełącza się w tryb utrzymywania temperatury, w którym otwory wentylacyjne są wyłączone. Podczas gdy CC2 jest w stanie całkiem dobrze utrzymać temperaturę, napotkaliśmy problemy z przyczepnością ASA. Podgrzewanie stołu przez 10 minut w temperaturze 110 stopni C poprawiło wyniki, więc warto o tym pamiętać. To powiedziawszy, wysokotemperaturowa dysza i łoże pozwalają na drukowanie bardziej wymagających filamentów po dostrojeniu ustawień.

Drukowanie TPU było również dość proste i bezproblemowe. Elegoo twierdzi, że do materiałów takich jak TPU wymagany jest adapter do drukowania z elastycznego filamentu, ale nawet bez niego wydruki wyszły dobrze. Ponownie, wymagane jest pewne dostrojenie profilu.

Jeśli chodzi o oprogramowanie, mogłoby być znacznie lepiej. Głównym problemem była spójność, ponieważ drukarka losowo odmawiała połączenia z Elegoo Slicer w systemie Windows, a kiedy się łączyła, okno monitorowania urządzenia wyrzucało błędy łączności. Co ciekawe, korzystanie z Elegoo Slicer na macOS było bardziej płynne. Problemy z systemem Windows w większości rozwiązały się same i sądzę, że dwie aktualizacje slicera, które pojawiły się w trakcie testów, miały z tym coś wspólnego. Szacunki dotyczące czasu drukowania były nadal niedokładne, ponieważ niektóre wydruki wielokolorowe trwały o ponad 17% dłużej niż obliczone przez slicer.

Jeśli chodzi o wykrywanie sztucznej inteligencji, zdarzyło się kilka losowych przypadków wykrycia spaghetti, gdy nie było żadnego. Z drugiej strony, automatyczne uzupełnianie filamentu, czujnik bicia filamentu, czujnik pokrywy hotendu i odzyskiwanie zasilania działały tak, jak powinny.

Elegoo uruchomiło również aplikację Matrix, która pomaga monitorować i zdalnie sterować drukarką. Również w tym przypadku łączność była niespójna. Obecnie nie ma możliwości przesyłania plików G-code zapisanych w telefonie za pośrednictwem aplikacji Matrix, ale byłaby to przydatna funkcja. Istnieją problemy z oprogramowaniem sprzętowym, które mogą zostać rozwiązane przez firmę, a Elegoo nad nimi pracuje.