Recenzja Antigravity A1: Wciągające latanie w 360° stało się łatwe

Po aktualizacji oprogramowania sprzętowego wystarczy włączyć sparowane gogle, kontroler oraz drona. Dostępny jest samouczek, z którego zdecydowanie należy dokładnie skorzystać. Dostępny jest również symulator lotu — gorąco polecam go wszystkim, którzy nie mają doświadczenia z dronami VR.

Sterowanie różni się zasadniczo od tego w typowych dronach: zamiast dwóch joysticków używa się kontrolera ruchu, aby wskazać kierunek lotu, a przepustnica określa prędkość w zależności od aktualnego trybu. W naszym filmie mogą Państwo zapoznać się z ogólnym sposobem sterowania oraz wrażeniami z VR. W ramach tego testu poprosiłem dwie osoby, które nie miały absolutnie żadnego doświadczenia z dronami, o wypróbowanie sterowania w trybie Freemotion – obsługa jest intuicyjna od samego początku. Ogromną pomocą jest to, że obraz z kamery drona jest wyświetlany w czasie rzeczywistym. Kontroler posiada sporo przycisków, z których część można dowolnie przypisać. Obsługa wszystkich przycisków jest zauważalnie łatwiejsza dla osób o większych dłoniach lub przynajmniej o dłuższych palcach. Sterowanie jest również możliwe w trybie FPV; tryb ten jest znacznie bardziej bezpośredni i zwinny oraz wymaga jedynie ruchu nadgarstka zamiast wyprostowanego ramienia.

Model Antigravity A1 jest w dużym stopniu nastawiony na bezpośrednie sterowanie. Trasy lotu można tworzyć, konfigurować w określonych granicach, a następnie realizować – choć trasy te należy najpierw przelecieć ręcznie w ramach lotu testowego. Autonomiczny lot wzdłuż wstępnie skonfigurowanych tras GPS nie jest obsługiwany. Obiekty lub większe struktury, takie jak drzewa, mogą być śledzone – również w widoku AR – a dron może następnie latać wokół nich lub oddalać się od nich. W praktyce rozwiązanie to sprawdza się dobrze.

Dron został przetestowany nie tylko na otwartych polach i terenie wolnym od przeszkód, ale również w lesie. Dobra wiadomość: model Antigravity A1 dobrze wykrywa przeszkody i konsekwentnie unika zderzeń z nimi, choć nadal potrafi na przykład przelecieć przez łuk. System wykrywania kolizji sygnalizuje swoje działanie bardzo wyraźnie – nie tylko za pomocą czerwonych wskaźników, ale również sygnałów dźwiękowych. Obraz na wyświetlaczu gogli VR był ostry, przynajmniej w moim przypadku, gdy nie nosiłem okularów i po dostosowaniu odległości między źrenicami. Ekran można również, że tak powiem, „poszerzyć”, aby uzyskać jeszcze bardziej wciągające wrażenia. Na samych krawędziach pola widzenia zauważalny jest spadek ostrości.

Możliwość rozglądania się w dowolnym momencie zapewnia wyjątkowo dobre wyczucie przestrzeni. Sprytne rozwiązanie: na kontrolerze znajduje się pokrętło, które pozwala obracać drona i środek wyświetlacza bez konieczności obracania całego ciała. Gogle Vision Goggles są również wyposażone w bardzo wydajny wyświetlacz zewnętrzny, który odzwierciedla aktualny obraz z wyświetlacza wewnętrznego. W tym miejscu należy jednak zaznaczyć, że zgodnie z przepisami, aby korzystać z drona Antigravity A1 zgodnie z prawem, druga osoba musi aktywnie monitorować (pilnować) drona – a osoba ta powinna zasadniczo unikać patrzenia na ekran.

Urządzenie Antigravity A1 jest promowane zgodnie z zasadą „Najpierw lot, potem kadr” — co jest technicznie poprawne, ale może również szybko prowadzić do pewnych nieporozumień. Ogólna zasada brzmi: tak, dzięki ciągłemu nagrywaniu w zakresie 360° sportowiec lub obiekt, na przykład, praktycznie nie mogą wypadnąć z kadru. W przypadku ujęć, w których ma się tylko jedną szansę, stanowi to nieocenioną zabezpieczenie. Niemniej jednak rozdzielczość wybranego kadru jest ograniczona, dlatego należy zachować odpowiednią odległość od obiektu, aby zminimalizować konieczność późniejszego powiększania. Drony wyposażone w pojedynczy czujnik obrazu zazwyczaj zapewniają zauważalnie lepszy poziom szczegółowości i ostrości obrazu – jednak ujęcie z powietrza musi być wówczas idealne już za pierwszym razem.

Z drugiej strony koncepcja 360° umożliwia uzyskanie efektów, których osiągnięcie przy użyciu konwencjonalnych dronów pod względem manewrów lotniczych stanowi ogromne wyzwanie, a nawet jest niemożliwe; doskonałym przykładem jest tu efekt „Tiny Planet”. Nie należy jednak lekceważyć czasu wymaganego na postprodukcję. Dobre wyobrażenie o jakości obrazu można uzyskać, oglądając nasz film testowy. Gorąco zachęcamy do zapoznania się z recenzją DJI Avata 360 oraz samym filmem.

Ogólnie rzecz biorąc, filmy charakteryzują się doskonałą stabilizacją i zrównoważonym współczynnikiem kontrastu – nawet w trudnych warunkach oświetleniowych, takich jak las, szczegóły w cieniach nie znikają całkowicie. Jeśli jednak słońce świeci bezpośrednio na odsłonięte obiektywy, mogą czasami pojawiać się wyraźne flary, co należy wziąć pod uwagę podczas planowania lotów. Drugą ważną kwestią jest łączenie ujęć: Antigravity A1 musi płynnie połączyć obraz 360° z czujników i usunąć z niego własną obudowę. W filmie prezentującym praktyczne zastosowanie urządzenie to łączenie jest zazwyczaj widoczne tylko wtedy, gdy celowo się go szuka – tak jak to zrobiliśmy podczas naszego testu. Efekt łączenia może stać się szczególnie zauważalny, gdy obiekty lub osoby są filmowane z bardzo bliskiej odległości.

Firma Antigravity podaje, że czas pracy modelu A1 z baterią standardową wynosi od 22 do 24 minut. W praktyce udało mi się osiągnąć około 15 minut ciągłego nagrywania, korzystając głównie z trybu normalnej prędkości — przy rezerwie bezpieczeństwa wynoszącej co najmniej 15 procent naładowania baterii. Ładowanie akumulatora wewnątrz drona trwa około godziny. Poziom naładowania można również z grubsza sprawdzić w czterech stopniach na zewnątrz drona, po prostu krótko dotykając akumulatora.

Obie przewidziane metody edycji działały bez większych problemów podczas testów. Aplikacja na smartfony oferuje również sugestie dotyczące montażu na żądanie, jednak wymaga to albo bardzo wydajnego smartfona, albo dużej ilości czasu, albo stosunkowo krótkich klipów. Aplikacja komputerowa Antigravity Studio zawiera wszystkie niezbędne funkcje. Każdy, kto kiedykolwiek pracował z osiami czasu, szybko się w niej odnajdzie. Kąty widzenia – oraz ich zmiany – można dostosować dla całego klipu lub dla fragmentów zdefiniowanych za pomocą klatek kluczowych; przejścia między klatkami kluczowymi ułatwiają tworzenie płynnych zmian perspektywy. Funkcję Deep Track, która śledzi obiekty i osoby, można również aktywować na etapie postprodukcji. Możliwe jest przekształcenie widoku opartego na śledzeniu głowy w adaptacyjne klatki kluczowe o gęstości konfigurowalnej na trzech poziomach – znacznie wygładza to gwałtowne ruchy głowy. Antigravity Studio oferuje liczne przejścia, ruchy i filtry. Można również tworzyć lub importować animowany tekst i dźwięk.