Napędzane energią słoneczną "lewitujące spodki" zaprojektowane do eksploracji "ignorosfery

Zespół naukowców - kierowany przez fizyka z Harvardu Bena C. Schafera - opracował i przetestował maleńkie urządzenie latające zasilane energią słoneczną, które lewituje. Nowe osiągnięcie zostało opublikowane 13 sierpnia w czasopiśmie Nature. Może ono zaoferować sposób na zbadanie w dużej mierze niezbadanej warstwy ziemskiej atmosfery.

Urządzenie zostało zaprojektowane do działania w mezosferze - regionie o wysokości od 50 do 85 kilometrów, zwanym "ignorosferą", ponieważ jest on zbyt wysoki dla samolotów i balonów, ale zbyt niski dla satelitów, a zatem w dużej mierze niezbadany. Urządzenie wykorzystuje fotoforetykę, ponieważ napęd zapewnia światło.

Urządzenie składa się z dwóch warstw asymetrycznie perforowanych płytek, w cienkim powietrzu mezosfery światło słoneczne przechodzi przez górną warstwę i ogrzewa dolną warstwę. Cząsteczki gazu, które uderzają w tę powierzchnię, odbijają się z dodatkowym pędem, tworząc siłę skierowaną w górę, która powoduje lewitację urządzenia.

W teście proof-of-concept zespół z powodzeniem lewitował strukturę o szerokości 1 centymetra w komorze niskociśnieniowej przy użyciu światła o intensywności około 55% rzeczywistego światła słonecznego, demonstrując wydajność projektu.

Zespół zaprojektował również spodek o średnicy 6 centymetrów, który może latać na wysokości 75 kilometrów, przenosząc ładunek o masie 10 miligramów - wystarczający na mały czujnik lub pakiet komunikacyjny. Zdolność ta mogłaby zostać wykorzystana do wykrywania klimatu na dużych wysokościach oraz do eksploracji atmosfery planety takiej jak Mars.