Jak telefony bezprzewodowe mogą utorować drogę do lepszej pomocy w przypadku katastrof?

Bezprzewodowe telefony stacjonarne od dawna uważane są za przestarzałą technologię, w dużej mierze zastąpioną przez telefony komórkowe zarówno w komunikacji biznesowej, jak i osobistej. Jednak częstotliwości, które FCC pierwotnie przyznała tym starożytnym urządzeniom, są nadal zablokowane przepisami federalnymi. W zeszłym roku wysłano petycję do FCC, aby zwiększyć świadomość tego faktu, a ostatnie zgłoszenia FCC pokazały obiecujące perspektywy przeklasyfikowania tych dawno zapomnianych częstotliwości. obecnie główne publiczne dwukierunkowe widmo radiowe w USA znajduje się w paśmie UHF (Ultra High Frequency) między 462,5500 MHz a 467,7250 MHz. Tymczasem częstotliwości VHF (Very High Frequency) Low Band używane przez stare telefony bezprzewodowe, w szczególności 46 MHz i 49 MHz, są poważnie niewykorzystane.

Niedawno FCC przyjęła bezpośrednie przepisy końcowe usuwające częstotliwość 46 MHz z obecnej klasyfikacji. Chociaż nie gwarantuje to, że stanie się ona dostępna do użytku GMRS i FRS, stanowi to pierwszy krok w kierunku jej publicznego udostępnienia. W szczególności, w petycji argumentuje się, że te częstotliwości niskiego pasma VHF umożliwiłyby doskonałą komunikację osobistą i awaryjną. Ponieważ fale radiowe VHF są dłuższe i mogą przenikać przez gęste lasy i teren, okazałyby się nieocenione podczas klęsk żywiołowych. Ponieważ jednak częstotliwość 49 MHz, popularna również w starszych nianiach dziecięcych, nie została jeszcze przeklasyfikowana, petycja została zaktualizowana, aby zachęcić FCC do rozważenia udostępnienia obu częstotliwości społeczeństwu. Szczegółowe informacje na temat petycji i więcej informacji technicznych można znaleźć w poniższych zasobach.