Stylowe Wi-Fi z drobnymi wadami - recenzja Huawei WiFi Mesh X3 Pro

Za sprawą WiFi Mesh X3 Pro Suite Huawei stworzył nietypowy router Wi-Fi, który celowo stara się wyróżniać na tle konkurencji. Podświetlone pasmo górskie naprawdę przyciąga wzrok, a automatyczne sterowanie światłem nadaje mu nawet praktyczną wartość jako oświetleniu dekoracyjnemu.

System robi jednak wrażenie również pod względem technicznym. W naszym teście w rzeczywistych warunkach główny router osiąga około 2 Gbit/s na niewielką odległość. Do tego dochodzą dwa porty Ethernet 2,5 Gbit/s, łatwa konfiguracja sieci mesh i przyjemnie niski pobór mocy. Temperatura powierzchni pozostaje poniżej 30 °C, a aktywny układ chłodzenia jest praktycznie niesłyszalny podczas normalnej pracy.

Największe słabości dotyczą dostępnych funkcji. Mimo obsługi Wi-Fi 7 Huawei rezygnuje z pasma 6 GHz. Niewielka liczba portów Ethernet, brak interfejsu USB i ograniczony zestaw zaawansowanych funkcji sieciowych również zmniejszają jego wszechstronność. 

Osoby szukające wydajnego routera z możliwie największą liczbą funkcji sieciowych znajdą u konkurencji bardziej elastyczne alternatywy. Ci jednak, którzy cenią atrakcyjny wygląd, prostą obsługę i wysokie prędkości Wi-Fi w codziennym użytkowaniu, otrzymują w Huawei WiFi Mesh X3 Pro Suite interesujący pakiet.

WiFi Mesh X3 Pro można kupić bezpośrednio od Huawei.

W przypadku WiFi Mesh X3 Pro Suite Huawei obiera nietypowe podejście: zamiast projektować router Wi-Fi tak, by jak najmniej rzucał się w oczy, chce uczynić z niego przyciągający wzrok element salonu. Aby to osiągnąć, producent łączy podświetlone pasmo górskie z nowoczesną technologią Wi-Fi 7 i dodatkowym satelitą mesh. Przyjrzeliśmy się bliżej temu systemowi, sprawdzając nie tylko prędkości Wi-Fi, ale także temperaturę, poziom hałasu i zużycie energii.

Najbardziej rzucającą się w oczy cechą X3 Pro jest bez wątpienia jego obudowa. Huawei zastosował przezroczystą konstrukcję o wysokości około 25 centymetrów, z trójwymiarowym masywem górskim wewnątrz. Zintegrowane oświetlenie skąpuje górski szczyt w różnych barwach, symulując takie efekty jak ciepły blask wschodu słońca.

System „Golden Mountain Glow” może automatycznie dostosowywać temperaturę barwową i jasność na podstawie lokalnych godzin wschodu i zachodu słońca oraz warunków pogodowych. Oświetlenie i temperaturę barwową można też skonfigurować ręcznie, a ponadto dostępna jest funkcja zaplanowanego wyłączania.

Wyjątkową cechą jest interfejs sterowania umieszczony na górze routera; dotykanie powierzchni pozwala użytkownikom przełączać się między różnymi trybami oświetlenia lub wyłączyć światło. Mniejszy moduł satelitarny mesh nawiązuje do tej koncepcji wzorniczej za pomocą elementu świetlnego w kształcie pierścienia.

Huawei skupił się jednak nie tylko na estetyce. Wewnątrz głównego routera znajduje się sześć anten: dwie dla pasma 2,4 GHz i cztery dla pasma 5 GHz. Jedna z anten 5 GHz ma postać przezroczystej metalowej siatki i jest wbudowana bezpośrednio w motyw górski. Moduł satelitarny również mieści sześć anten, ale nie ma przezroczystej konstrukcji.

Główny router, o wysokości 250,9 milimetra i średnicy 123,2 milimetra, zajmuje sporo miejsca na półce i waży około 790 gramów. Moduł satelitarny jest znacznie bardziej kompaktowy: ma 73,5 milimetra wysokości i waży około 420 gramów.

Huawei dość oszczędnie podchodzi do interfejsów przewodowych. Główny router oferuje dwa porty Ethernet, każdy obsługujący prędkości do 2,5 Gbit/s. Oba porty mogą automatycznie pełnić funkcję portów WAN lub LAN. To zasadniczo zaleta, ponieważ pozwala również korzystać z łączy internetowych o przepustowości przekraczającej gigabit. Jednak gdy jeden z dwóch portów jest potrzebny do połączenia z modemem lub istniejącą siecią, do podłączania urządzeń przewodowych pozostaje tylko jeden port.

Satelita sieci mesh ma tylko jeden port Gigabit Ethernet. Żadne z urządzeń nie ma portu USB. Brakuje również funkcji takich jak bezpośrednie udostępnianie nośników pamięci USB lub drukarek. Każdy, kto chce podłączyć wiele urządzeń za pomocą kabli, będzie więc musiał uwzględnić dodatkowy przełącznik sieciowy.

Konfiguracja odbywa się za pomocą aplikacji Huawei AI Life, dostępnej na Androida, iOS i HarmonyOS. Alternatywnie dostępny jest interfejs konfiguracyjny obsługiwany przez przeglądarkę. System mesh dołączony do pakietu Suite jest już skonfigurowany do wspólnej pracy. Po skonfigurowaniu głównego routera jednostka satelitarna może zostać automatycznie dodana do sieci. Według Huawei jednostki rozszerzające zakupione osobno wymagają dodatkowej konfiguracji za pomocą kodu QR.

Oprócz podstawowych ustawień Wi-Fi aplikacja oferuje również kontrolę rodzicielską, która pozwala ograniczać czas korzystania z sieci i blokować określone treści. Zawiera także graficzną diagnostykę Wi-Fi, widok zasięgu sieci oraz wskazówki dotyczące poprawy połączenia.

Huawei spełnia zatem podstawowe wymagania typowej sieci domowej. Wymagający użytkownicy będą jednak musieli obejść się bez niektórych zaawansowanych funkcji. Brakuje na przykład DynDNS oraz wbudowanego serwera VPN obsługującego OpenVPN lub WireGuard. Niektóre konkurencyjne produkty oferują również więcej opcji szczegółowej konfiguracji Wi-Fi.

Huawei WiFi Mesh X3 Pro obsługuje aktualny standard bezprzewodowy Wi-Fi 7, ale tylko w pasmach częstotliwości 2,4 i 5 GHz. W paśmie 2,4 GHz teoretycznie możliwe są prędkości do 688 Mbit/s, natomiast w paśmie 5 GHz — do 2882 Mbit/s. Łącznie daje to reklamowaną szybkość transmisji danych wynoszącą 3570 Mbit/s. Wartość ta odnosi się jednak do teoretycznej łącznej szybkości transmisji brutto w pasmach bezprzewodowych, a nie do rzeczywistej prędkości osiągalnej podczas pojedynczego transferu danych. W naszym teście system Huawei osiąga około 2 Gbit/s w niewielkiej odległości od routera.

Obsługiwane technologie Wi-Fi 7 obejmują Multi-Link Operation (MLO) i 4096-QAM. Dzięki MLO kompatybilne urządzenia mogą korzystać z wielu pasm częstotliwości jednocześnie, aby zoptymalizować transmisję. Modulacja wyższego rzędu 4096-QAM umożliwia wydajniejszą transmisję danych w sprzyjających warunkach odbioru.

Huawei pomija jednak pasmo 6 GHz i dostępne w nim kanały o szerokości 320 MHz. Ogranicza to potencjalną prędkość w porównaniu z droższymi routerami trójpasmowymi.

System Huawei WiFi Mesh+ został zaprojektowany z myślą o rozszerzeniu zasięgu Wi-Fi w większych mieszkaniach i domach. Urządzenia mogą automatycznie przełączać się między głównym routerem a satelitą, gdy użytkownik porusza się po mieszkaniu. Huawei deklaruje opóźnienia przy przełączaniu poniżej 50 milisekund. W praktyce jednak płynne przełączanie zależy również od używanego urządzenia i jakości sygnału.

W przypadku systemu Suite producent deklaruje zasięg obejmujący ponad 120 m². W instrukcji konfiguracji Huawei zaleca, aby w miarę możliwości umieścić satelitę nie dalej niż dziesięć metrów od głównego routera. Ponieważ system obsługuje tylko dwa pasma bezprzewodowe, bezprzewodowe połączenie między routerem a satelitą musi współdzielić dostępną przepustowość z podłączonymi urządzeniami. Nie ma dedykowanego pasma dla łącza dosyłowego. Alternatywnie jednostki można połączyć ze sobą przez Ethernet, co jest szczególnie przydatne przy większych odległościach.