KHLB2 rozczarował nas od strony estetycznej. Compal stanął w miejscu jeżeli chodzi o wzornictwo swoich kadłubków. Na pierwszych zdjęciach notebooka oznaczonego jako KHLB1 zaprezentowano przemodelowaną obudowę o przyjemnej dla oka prezencji, naśladującą nieco najnowsze Asusy. Ten kierunek ewolucji się nam podobał. Tymczasem projekt KHLB1 poszedł najprawdopodobniej w odstawkę, a laptop, który dostał się w nasze ręce, powiela schematy dobrze znanych rozwiązań, bez twórczego ich rozwinięcia.

KHLB przypomina zatem wcześniejsze modele, JHL90 i JFL92. Obudowa nie jest wykończona eleganckim kolorem metalicznym - Jednostkę zasadniczą z czarnego plastiku o matowej fakturze zestawiono z obudową ekranu wykończoną połyskliwą powłoką lakierniczą koloru czarnego. Wierzch przedniej części pulpitu jest chropowaty, dzięki czemu oparte tam dłonie nie powinny się ślizgać czy lepić do obudowy.

Korpus KHLB2 wykonano z dość topornego tworzywa, które jest dobrze znane posiadaczom notebooków Compala wcześniejszych generacji. Niemniej jednak wspomniany chropowaty panel w przedniej części pulpitu jest stosunkowo miły w dotyku. Solidność wykonania jest podobna, choć obudowa nie jest może tak zwarta jak w starszych modelach. Objawiły się również niedostatki spasowania, na które nakłada się niezbyt rewelacyjna sztywność tworzywa. Skutkiem tego obudowa delikatnie trzeszczy przy podnoszeniu za przednie narożniki, ugina się w przypadku chwycenia komputera w okolicy elementu przy wyłączniku (i nad napędem optycznym) oraz daje wduszać do wewnątrz na obszarze przesłony wlotu powietrza do wentylatora (która skrzypi przy tym przeciągle).

Zgodnie z obowiązującymi obecnie trendami zawiasy nie są wpisane w obudowę matrycy (jak to było na przykład w JHL90 czy w FL90) a w obrys platformy roboczej. Skutkiem tego możliwość manewrowania ekranem jest ograniczona - maksymalny kąt odchylenia wynosi 135 stopni. Drugą z konsekwencji jest niemożność korzystania z akumulatora 9-ogniwowego, który wystaje z tyłu obudowy. Co prawda można go podpiąć (gniazdo jest kompatybilne), ale ekran można wówczas podnieść tylko do kąta 45 stopni. Dalej się on klinuje, gdyż jego dolna część chce zachodzić za platformę roboczą. Oceniając ten stan rzeczy, trzeba wziąć poprawkę na to, że testowaliśmy model przedprodukcyjny - być może Compal zaradzi temu problemowi przed uruchomieniem dystrybucji.

Wątpliwa wydała się nam użyteczność kontrolek umieszczonych na lewej stronie przedniej krawędzi obudowy, które są wyjątkowo małe, a ich oznaczenia - nieczytelne.

Złącza rozmieszczono niezbyt szczęśliwie. Compal KHLB2 posiada co prawda cztery porty USB, ale aż trzy z nich (rozdzielone gniazdem antenowym tunera, przy czym dwa zestawiono w pozycji poziomej jeden tuż nad drugim) zgrupowano w przednim prawym narożniku obudowy.

Zasadniczą nowością w laptopie Compala na rok 2009 jest matryca o przekątnej 15,6" i proporcji boków 16:9. Producent podążył więc za obowiązującym ostatnio trendem, a w zasadzie dostosował się do aktualnych preferencji producentów wyświetlaczy (mało kto zważa na fakt, że ekrany tego formatu są dość chłodno przyjmowane przez nabywców laptopów). Matryca KHLB2 jest podświetlana diodami LED, co każe wysnuć wniosek, że technologia ta powoli staje się standardem.  
 
Wyświetlacz dostarczyła firma LG Display. Można pomyśleć, że powinien on być zatem lepszej jakości niż monitor Samsunga w testowanym ostatnio Samsungu R560. Okazało się jednak, że to matryca podobnej klasy.

Ogólnie mówiąc, ekran LG charakteryzuje się nieco niższą jasnością obrazu, ale wyświetla trochę ładniejsze kolory i cechuje się minimalnie lepszą (ale i tak cokolwiek mleczną) czernią.

Compal KHLB2, który do nas dotarł, był wyposażony w procesor Core 2 Duo P8600 (2,40 GHz). Z chipsetem PM45 kompatybilny jest oczywiście szereg jednostek Intela, w tym starsze i tańsze, które były stosowane na platformie Santa Rosa. W niedalekiej przyszłości, kiedy już rynkowa wersja Compala znajdzie się do sprzedaży, dostępne będzie liczne grono nowych jednostek pracujących na szynie 1066 MHz. Powinny one być oferowane w na tyle atrakcyjnych cenach, że wyprą procesory o wolniejszym zegarze wewnętrznym i będą uznawane za standardowy element konfiguracji. Jak na razie C2D P8600 charakteryzuje się znakomitą relacją ceny do wydajności, więc wybór właśnie jego to strzał w dziesiątkę. Wysoko oceniliśmy nie tylko osiągi tego procesora, ale też względna energooszczędność, która rzutuje na kulturę pracy laptopa.
 
Karta grafiki, jaką rozporządza, nowy Compal jest jeszcze mało znana, a przez to informacje na jej temat są bardziej zajmujące. Chyba jako pierwsi na świecie przedstawiamy mianowicie test laptopa z kartą ATI Mobility Radeon HD 4650. Niedługo stanie się ona standardem w przeznaczonych do rozrywki laptopach średniej klasy, toteż warto poznać jej charakterystyki i możliwości. Jest to układ na rdzeniu RV730 wytwarzany w technologii 55 nm, o 320 jednostkach cieniujących. Zegary to 600 MHz dla rdzenia i 800 (efektywnie 1600) MHz dla pamięci. Ta ostatnia ma rozmiar 512 MB i jest typu GDDR3. Dane przesyłane są magistralą 128-bitową o przepustowości 25,6 GB/s. Ten ostatni czynnik ogranicza wydajność układu ATI, ale do tego zdążyliśmy się przyzwyczaić, testując laptopy podobnej wielkości.  
 
Wynik uzyskany w teście 3DMark06 (rozdzielczość niestandardowa 1280x768), 7180 oczek, jest o 11% lepszy od rezultatu Samsunga R560 z GeForce GT 130M (GDDR3) i podobną poza tym konfiguracją oraz aż o 57% lepszy od rezultatu Compala JHL90 z kartą GF 9600M GT (DDR2).

Hałas

Compal wypadł w tym aspekcie bardzo dobrze, podobnie jak Asusy z GeForce'em 9650M GT (a więc pierwszą kartą grafiki 55 nm z segmentu mainstream/performance w porównywalnych laptopach). Nowoczesny proces technologiczny pozwala na mniejsze wydzielanie ciepła i zarazem mniejsze obciążenie układu chłodzenia. Niebagatelną rolę odgrywa też procesor cechujący się parametrem TDP w wymiarze 25 W. 

KHLB2 jest cichy, kiedy komputer faktycznie znajduje się w stanie bezczynnym (idle). Podczas normalnej pracy, bez przesadnego obciążenia podzespołów, wentylator załącza się co prawda raz po raz (co może być początkowo irytujące), ale na krótko i nie czyni przy tym nadmiernego hałasu (około 34 dB). Z biegiem czasu użytkownik przyzwyczaja się do tej właściwości notebooka i przestaje zwracać na nią uwagę.
 
Kiedy użytkownik zwiększy poziom obciążenia (np. uruchamiając grę o dużych wymaganiach sprzętowych) wentylator z początku nie zmienia charakterystyki swojej pracy, aż wreszcie po kilku minutach przechodzi na tryb ciągły przy prędkości powodującej emisję hałasu na poziomie ww. 34 dB. Świetna sprawa! Szum powodowany wówczas przez układ chłodzenia jest bowiem bardzo umiarkowany, a laptop Compala można porównać pod tym względem do chwalonych przez nas najnowszych Asusów z mocnymi kartami grafiki. W porównaniu do Compala JHL90 zmiana na lepsze jest doniosła.