Toshiba Satellite Pro S300 nie pasuje do pozostałych serii z linii Satellite. Trafiła tam chyba przez przypadek, gdyż w istocie jest to bowiem Tecra A10 , tyle że nie z matrycą matową a popularnym lustrem. Sylwetka notebooka jest dość staroświecka - kanciasta, bez modnych ostatnio zaokrągleń czy tym bardziej połyskliwych elementów.

Wzornictwo jest zatem jakby z poprzedniej epoki, ale osoby o tradycyjnych gustach nawet to ucieszy. W konsekwencji nie ma tu świecącego i brudzącego się łatwo lakieru. Co prawda obudowa jest kanciasta, ale dla wygody użytkownika krawędzie zostały zaokrąglone, więc można bezboleśnie opierać o nie dłonie. Oczywiście, Satellite Pro S300 nie może aspirować do konkursów piękności - kiedy komputer jest zamknięty, wygląda jak ciosany siekierą. Platforma robocza zwęża się ku przodowi tylko nieznacznie i to nie płynnie a skokowo. Gwarantowane jest zatem, że nie zrobi na nikim wrażenia smukłością linii.  

Widać że laptop ten nie miał służyć cieszeniu wzroku, gdyż wzornictwo jest również minimalistyczne. Próżno szukać jakichkolwiek ozdobników. Na pulpicie nawet trzy przyciski z wyłącznikiem włącznie zostały wtopione w srebrny pulpit, żeby się nie wyróżniały. Wzornictwo jest więc podporządkowane względom utylitarnym, ale nie do końca, gdyż trafił tu mały gładzik. Wygląda na to, że za najważniejszy element osprzętu została uznana klawiatura, a konstruktorzy byli zdania, że użytkownik i tak zda się na korzystanie z myszki (biorąc pod uwagę to, że trackpoint jest z reguły traktowany nieufnie).

Tym, co nam się podobało, jest solidność wykonania. Dobre tradycje japońskiej firmy zostały podtrzymane. Oznaczenie Pro nie jest zatem na wyrost.  

Wykonanie nie jest jednak bez zarzutu. Akumulator ma pewien luz i w pewnych (raczej zupełnie wyjątkowych) sytuacjach będzie się kolebać. Drugi rzucający się w oczy mankament testowanego egzemplarza to asymetryczne marginesy przy osłonach zawiasów: przy lewym większy od strony wewnętrznej, a przy prawym – od strony zewnętrznej.

Zawiasy trzymają znakomicie.  Ustawiwszy ekran w danej pozycji, mamy pewność, że ani drgnie. Zawiasy stawiają dość duży opór. Nie obserwowaliśmy dygotania ekranu po korekcie jego położenia.

Choć obudowa jest plastikowa, ani się nigdzie nie ugina (pod naciskiem rusza się tylko obudowa napędu optycznego, ale to normalne), ani nie trzeszczy.

W porównaniu do bardziej subtelnych biznesowych notebooków konkurencji (Dell, HP) Toshiba Pro S300 wydaje się cokolwiek klocowata. To jednak mylne wrażenie, gdyż masa komputera z akumulatorem wynosi 2,86 kg.

Testowany notebook był wyposażony w wyświetlacz Toshiby 15,4” WXGA (1280x800 pikseli). Choć Satellite Pro S300 to laptop do zastosowań biznesowych, powierzchnia matrycy okazała się niestety lustrzana.
 
Parametry matrycy uznaliśmy za satysfakcjonujące. Jasność obrazu stoi na przyzwoitym poziomie (uśredniona luminancja maksymalna wyniosła prawie 180 cd/m²). Kontrast jako taki, wyraża się stosunkiem 199:1.

Hałas

Toshiba Satellite Pro S300 okazała się laptopem bardzo cichym. Co prawda bez przerwy słychać ciche buczenie wentylatora, ale jest ono zupełnie nieuciążliwe. Lepsze to oczywiście, niż szum występujący dopiero po zaaplikowaniu obciążenia, a znacznie silniej natężony.

Ciepło

Obudowa testowanego notebooka pozostawała przyjemnie chłodna również po dłuższej pracy. Maksima odnotowane przez nas w temperaturze pokojowej są banalne. Po stronie pulpitu zmierzyliśmy co najwyżej 32,5°C, natomiast spód rozgrzał się maksymalnie do 36°C.