Laptopy Toshiby przeznaczone do użytku domowego (a więc z rodziny Satellite) stawały się ostatnio coraz bardziej landrynkowe (o ile sprzęt koloru czarnego można porównać do cukierka... chyba że takiego z lukrecją). W naszej opinii Toshiba trochę przesadziła w tym dążeniu i design jej ostatnich notebooków jest mało apetyczny.  

Trudno nam się przekonać do estetyki Satellite A350 i pochodnych, ale z perspektywy czasu nie jest odpychająca. Jej obudowa bardzo się brudzi od dotykających ją palców, ale wygląda to mniej paskudnie niż w przypadku większości laptopów Samsunga. To dzięki maskującemu ślady i inne zanieczyszczenia ornamentowi w paski (wspomniany Fusion).

Toshibie można wytknąć sporo nieszczególnie udanych elementów wystroju. Maskownice głośników są mało profesjonalnie, żeby nie powiedzieć tandetne. Paseczek za gładzikiem świeci się nie wiadomo po co (ale można go zgasić). Od lśniących klawiatury i pulpitu odcina się zbyt wyraźnie matowa ramka matrycy.

Solidność obudowy nie stoi na najwyższym poziomie – można to poznać choćby po uginającym się plastiku w miejscach oparcia dłoni.

Słowo o kwestiach ergonomicznych - krawędzie platformy roboczej są wygładzone i nie drapią jak w HP Pavilionie. Z prawego boku obudowy ekranu dość ostre i szorują o dłoń, ale nie przejeżdża się nią tam na tyle często, by mogło to stanowić problem.

Nie przeszkadzał nam tym razem centralny zawias Toshiby. Osadzony na nim ekran nie kiwa się przesadnie po zmianie ustawienia. Możliwość odchylania ekranu jest ograniczona do około 130 stopni, ale dostępny zakres wystarcza do wygodnej pracy.

Przerażeniem napawa zasilacz – jest to dosłownie cegła o masie 0,75 kg.

Toshiba Satellite A350 jest wyposażona w wyświetlacz o przekątnej 16”. Ma on format 16:9, który czyni laptop podobnym do współczesnych telewizorów (niekoniecznie ze względu na dobro użytkownika; po prostu koszt produkcji jest mniejszy niż w przypadku matrycy o proporcji 16:10). Jest to wyświetlacz produkcji Samsunga, oczywiście o powierzchni lustrzanej.
 
Przeprowadzone testy wykazały ponadprzeciętną jasność obrazu. Średnia luminancja przy maksymalnym podświetleniu wyniosła całe 210 cd/m². To dobry wynik. Tego samego nie da się powiedzieć o kontraście, który wyraża się słabą proporcją 169:1.

Procesor Intel Core 2 Duo P8600 (2,4 GHz), w jaki wyposażono testowany przez nas model, to w dalszym ciągu znakomita jednostka. Cechuje się bardzo dobrą wydajnością, a jednocześnie wydziela wyraźnie mniej ciepła niż procesory Penryn z sekcji T, dzięki czemu korzystniej wypada kultura pracy laptopa. To mocny punkt notebooka Satellite A350.

W recenzowanym modelu Toshiba zastosowała układ graficzny ATI Mobility Radeon HD 3650. Jest to następca stosowanego w serii Satellite A200 Radeona HD 2600. Powstaje w procesie technologicznym 55 nm, co jest sporym atutem tego GPU. Karta ta dysponuje 120 jednostkami cieniującym, a rdzeń jest taktowany z częstotliwością 600 MHz. Co ciekawe, istnieje możliwość wyposażenia jej w pamięci GDDR4; Toshiba ze względów oszczędnościowych stosuje jednak mniej efektywne pamięci DDR2.  
 
Mankamentem ATI HD 3650 (jak się ją w skrócie, choć niepoprawnie, nazywa) jest wydajność w grach. Otóż można ją porównać z GeForce'em 8600M GT na DDR2, od którego jest tylko nieznacznie lepsza (w niektórych tytułach osiąga zresztą gorsze rezultaty). W dzisiejszych realiach to zdecydowanie za mało. Marnym pocieszeniem jest to, że jest ona dwukrotnie wydajniejsza od najsłabszych kart niezintegrowanych i najlepszych zintegrowanych. 

Hałas

Toshiba A350 nie jest przesadnie hałaśliwa. Trzeba jednak odnotować, że w trakcie spokojnego korzystania, bez wysilania laptopa, z upływem czasu wiatraczek załącza się coraz częściej i chodzi coraz dłużej.

Jak w wielu notebookach z procesorem Intela w A350 występuje problem piszczenia dławików, ale by je usłyszeć, trzeba niemal przytknąć ucho do klawiatury.

Maksymalny poziom hałasu, 39,7 dB, jest standardowy jak na laptop tej mniej więcej wielkości z dość wydajną kartą grafiki. 

Ciepło

Satellite A350 z jednej strony dysponuje kartą grafiki wykonaną w procesie 55 nm, a z drugiej strony ma dość dużą obudowę. Te czynniki przesądzają o tym, że laptop co prawda nagrzewa się, ale nieprzesadnie. W teście obciążeniowym (przeprowadzonym w dość niskiej temperaturze otoczenia) w najcieplejszym miejscu na spodzie zrobiło się niespełna 41°C. Po drugiej stronie obudowy, w okolicy gładzika, odnotowaliśmy 35°C i była to najwyższa temperatura, jaką zmierzyliśmy na pulpicie.