Tworzenie cienkich jak osa laptopów nie zaczęło się dziś, ale wciąż robi wrażenie. Lekkością swoich kształtów Samsung X460 powala oko przyzwyczajone do korpulentnych laptopów. Niedowiarków przekona wynik z wagi – niespełna 1,95 kg z akumulatorem. Normalnie laptopy z matrycą 14” ważą minimum 2,25 kg. Zbędne gramy zbito między innymi dzięki zastosowaniu matrycy podświetlanej diodami LED (taki ekran może mieć szczuplejszą obudowę).

Solidność konstrukcji jest przy tym znakomita. Samsung X460 posiada wewnętrzne wzmocnienie ze stopu magnezu (Protect-o-Edge). Laptop jest sztywny, nic nie chrzęści ani się nie ugina. Podobnie jak MBA kojarzy się z kawałkiem deski, ale w tym przypadku sylwetka wygląda jakoś bardziej ludzko  - Samsung nie jest taki drewniany jak Apple.

Co jest natomiast niefajne? Tragedią jest lakierowany plastik na pulpicie. Pozostają na nim ślady użytkowania, w tym odciski palców i tłuste bohomazy. Laptop, który po rozpakowaniu może się prezentować pięknie, po paru godzinach używania przedstawia sobą opłakany wygląd. Podobnie jest na kawałku dekla, którego tylko część jest wykończona aluminium o „szczotkowanej”, nie brudzącej się fakturze. Odblaski pojawiające się przy sztucznym oświetleniu na fragmencie pulpitu za klawiaturą rażą oczy.

Ekran można odchylić do kąta 180 stopni, a zawiasy spisują się idealnie.

Matryca o przekątnej 14,1” podświetlana diodami LED wypada znakomicie. Tyle tylko, że trafiła nie do tego laptopa co trzeba - w tak lekkim, poręcznym sprzęcie jak X460 aż się prosi o matową… Dziwne, że w następcy bardzo udanego Samsunga X22 producent zdecydował się na lustro, które dla wielu mobilnych użytkowników jest nie do przyjęcia.

Mimo bowiem powalającej siły podświetlenia (uśredniona luminancja maksymalna to aż 300 cd/m²) w terenie i tak trzeba się ustawiać tak, by światło dzienne nie odbijało się w ekranie. W przeciwnym razie powstają bowiem utrudniające widzialność nadmierne refleksy.

Hałas

Za kulturę pracy Samsung X460 dostaje sporego minusa. Kiedy komputer musi sobie radzić z obciążeniem (również przy zasilaniu z akumulatora), układ chłodzenia wydaje z siebie konkretny i jednostajny szum. Jest on do wytrzymania, ale użytkownika nie opuszcza myśl, że dobrze by było, żeby wreszcie ustąpił.

Podczas powszedniej pracy wentylator również pracuje często, ale jest bez porównania cichszy. Od czasu do czasu jednak jego prędkość obrotowa potrafi skokowo wzrosnąć na moment (nie tak jednak, żeby można się przestraszyć).

Wiatrak okresowo milknie, ale laptop nie robi się cichy – otrzymał bowiem głośny dysk Fujitsu (ten sam co stosowany w tanim marketowym modelu Samsung SA11). Twardziel szumi wyraźnie, ale jego głowice nie są nadmiernie hałaśliwe. Kiedy przytknie się ucho do lewej ścianki lub zbliży do spodu laptopa słychać jeszcze delikatne piszczenie (najprawdopodobniej z układu zasilania procesora) oraz niezidentyfikowane ćwierkanie tudzież chrobotanie. Tych jednak normalnie się nie słyszy (to drapanie daje o sobie znać w odległości jakichś 20 cm od laptopa – zależy to zresztą od panujących w danym miejscu i czasie warunków).

Ciepło

Samsung ma tendencję do nagrzewania się z lewej strony, przy kanale wylotowym powietrza z wentylatora oraz na rozległej powierzchni w centralnej części spodu. Dotyczy to jednak zasadniczo pracy z obciążeniem. W czasie lżejszej pracy, np. w trybie oszczędnym, komputer staje się co najwyżej lekko ciepły w ww. miejscach, a w pozostałych pozostaje chłodny, względnie letni.