Wygląd HP dv6-2005sw jest typowy dla serii Pavilion. Zaokrąglona obudowa i błyszczący lakier to cechy multimedialnej linii HP, które zostały powielone w modelach wielu producentów.  
 
Dzięki wygładzeniu krawędzi sylwetka laptopa jest dość lekka. Patrząc na Paviliona, od razu wiemy, że mamy do czynienia z komputerem ukierunkowanym na rozrywkę, a nie topornym urządzeniem służącym do pracy. Potwierdza to czarny plastik obudowy z fortepianowym wykończeniem na wysoki połysk, który prezentuje się wyśmienicie, o ile tylko jest czysty. Niestety ciężko zachować taki jego stan, gdyż widać na nim odciski palców pozostawiane niemal przez każde dotknięcie błyszczącej powierzchni. Całości jest przyozdobiona z przodu srebrną listwą, która na rogach rozszerza się, tworząc boczne ścianki.

Powierzchnia pokrywy jest jednolicie czarna jedynie w pobliżu jednego z narożników. Na pozostałym obszarze znajduje się na niej srebrny wzorek. Na granicy są to wyraźne okręgi otoczone łukami. Dalej wzorek staje się bardziej subtelny - tworzą go cieniutkie okręgi, a większość powierzchni pokryta jest delikatnymi liniami w kształcie łagodnych łuków. W rogu umieszczono podświetlane na biało logo HP wraz ze srebrną nazwą serii. Wygląda to bardzo ładnie i elegancko, do tego całość jest sztywna. Pod naciskiem ugina się zauważalnie, ale nie ma to wpływu na wyświetlany przez matrycę obraz.

Kształt pokrywy jest jednolity, niezakłócony przez zawiasy. Uzyskano to dzięki zastosowaniu pojedynczego szerokiego zawiasu wpuszczonego w jednostkę zasadniczą. Taki zabieg poprawiający wygląd powoduje, iż otwierany ekran zachodzi za tylną ściankę platformy roboczej. Konsekwencją tego są brak złączy z tyłu laptopa a także ograniczony maksymalny kąt odchylenia ekranu (wynoszący około 130 stopni). Sam zawias w czasie poruszania pokrywą wydaje ciche odgłosy, ale dobrze spełnia swą rolę, stabilnie utrzymując ekran nawet w czasie potrząsania. Dodatkowym zadaniem zawiasu jest dociskanie klapy do platformy roboczej, gdy laptop jest zamknięty, gdyż nie ma innych mechanizmów zamykających. Wypełnia je dość dobrze - aby podnieść ekran, należy przytrzymać drugą część komputera ręką, ale po odwróceniu spodem do góry i podniesieniu notebooka, klapa opada pod własnym ciężarem o kilka milimetrów. To jednak typowe dla tego właśnie rozwiązania.
 
Po uniesieniu pokrywy ukazują się kolejne czarne połyskujące powierzchnie. Na obszarze pod nadgarstki powtórzono srebrny motyw z pokrywy ekranu. Dalej znajduje się perforowana maskownica głośników. Spasowanie ze sobą tych dwóch elementów z lewej strony było niewyczuwalne, natomiast z prawej było trochę gorsze i można było wyczuć odstęp, przesuwając po nim palec. Przy ekranie umieszczony jest panel przycisków multimedialnych, wykonany z jednolicie czarnego, błyszczącego plastiku - z takiego samego tworzywa wykonano zawias i ramkę matrycy.

Sprawdziłem oczywiście wytrzymałość wszystkich tych elementów, a także spodu. Podkładka pod ręce z lewej strony ugina się ledwo zauważalnie, natomiast z prawej, nad napędem optycznym, poddaje się więcej, ale nie na tyle, żeby powodowało to zaniepokojenie. Podnoszenie laptopa za rogi potwierdziło mniejszą sztywność prawej strony - tutaj róg nieprzyjemnie się wyginał, gdy musiał utrzymać cały ciężar notebooka.   

Maskownica głośników jest bardzo sztywna z obydwu stron. Pod naciskiem się nie ugina, a jedynie czasem cicho zaskrzypi. Spód także jest solidny, jednak kratka otworów wentylacyjnych umieszczona pod gładzikiem jest bardzo miękka i bardzo podaje się przy naciskaniu; na szczęście przy codziennym użytkowaniu nie łapiemy w tym miejscu laptopa. Plastik spodu poddaje się także delikatnie na styku z napędem optycznym. Czuć po prostu, że w jego okolicach Pavilion jest mniej sztywny zarówno od góry jak i od spodu.  

Ostatnim elementem, który ściskałem, była ramka matrycy. O ile dolna i górna część dzielnie zniosły ten test, o tyle ściśnięcie boków w miejscu gumowych pasków powodowało pojawianie się "duchów" na wyświetlanym obrazie. Szkoda, że ten element nie został wykonany z trochę sztywniejszego plastiku.

W Pavilionie dv6-2005sw mamy prawdziwą mnogość interfejsów, co przy braku złączy na tylnej ściance powoduje, iż są one gęsto ułożone na bokach.  

Na prawym, bliżej użytkownika, znajduje się napęd optyczny; to dobrze, bo takie rozwiązanie daje trochę przestrzeni na myszkę obok. Tylko trochę jednak, gdyż dalej są 2 porty USB, a na samym końcu - gniazdo zasilania; wpięty do niego (z reguły) kabel może przeszkadzać w poruszaniu gryzoniem.  

Na lewym boku znajduje się istny korowód złączy, jednak są one rozłożone na tyle równomiernie, że korzystanie z jednego nie spowoduje blokowania sąsiednich. Z przodu po lewej znajdują się tylko trzy białe diody sygnalizujące, a po prawej - trzy gniazda audio. Nie jest to wprawdzie  najszczęśliwsze miejsce, ale ciężko byłoby znaleźć dla nich wolną przestrzeń na bocznych ściankach.  

W porównaniu do starszych edycji Pavilionów brakuje czytnika linii papilarnych.

W omawianym modelu HP zamontowało zarówno procesor jak i grafikę pochodzącą z firmy AMD. Procesor to AMD Athlon II M300 wykonany w procesie 45 nm i posiadający zegar o taktowaniu 2,0 GHz i 1 MB pamięci podręcznej. Względem swego poprzednika o tym samym taktowaniu, Athlona X2 QL-62, wzrost wydajności jest raczej niezauważalny. Nowy procesor obsługuje za to pamięci DDR2 o taktowaniu 800 MHz a nie jedynie 667 MHz. Względem produktów Intela wykonanych w technologii 45 nm M300 cechuje się wydajnością niższą niż PDC T4200 (2 GHz, 1 MB L2C), a porównywalną z Celeronem T3000 taktowanym jednak niższym zegarem (1,8 GHz, 1 MB L2C). Nie byłoby z nią źle, gdyby nie to, iż Intel produkuje już sporo wydajniejsze procesory Core i3 w technologii 32 nm. Są one jednak jeszcze zbyt drogie, aby montować je w najtańszych modelach, gdzie Athlon ciągle walczy z PDC i choć ma niższą wydajność, to jednak może wabić klientów posiadaniem wsparcia dla wirtualizacji.  

Karta graficzna to ATI Mobility Radeon HD 4530 z 512 MB DDR3. Posiada ona węższą szynę i niższe zegary niż model HD 4570, ale dzięki nowocześniejszym pamięciom posiada wydajność zbliżoną do wspomnianego modelu o wyższych notowaniach (w wariancie z DDR2). Do nowych gier się ona nie nadaje (ma za małą moc obliczeniową), jednak dla niedzielnego gracza, chcącego odpalić mniej wymagające tytuły, powinna wystarczyć.

W modelu dv6-2005sw zastosowano 3 GB pamięci operacyjnej DDR2 o taktowaniu 800 MHz w konfiguracji 2 + 1 GB. Do kompletu mamy 320-gigabajtowy dysk twardy produkcji Seagate kręcący się z prędkością 7200 obr/min, który wyróżnia się na plus swą wydajnością, osiągając średni transfer 72,8 MB/s.

Hałas

Testowany Pavilion jest niestety głośny - nie poprawiono tego mankamentu względem starszych modeli. Emituje on hałas powyżej 37 dB już podczas niewielkiego obciążenia podzespołów. Należy przypomnieć, że niektóre modele laptopów tej wielkości są cichsze pod maksymalnym obciążeniem. Pavilion zaś, przy dużym wykorzystaniu zasobów, potrafi emitować szum na poziomie prawie 45 dB, co stanowczo zaczyna być nieprzyjemne dla ucha.

Na tle tak hałaśliwego wentylatora napęd optyczny wyróżnia się jedynie na początku swej pracy. Potem jego odgłos nie wybija się ponad szum wydobywający się z układu chłodzenia.

Głośniki

Głośniki stereo Paviliona wybijają się ponad przeciętne laptopowe piszczałki. Logo Altec Lansing nie jest tylko chwytem marketingowym, a ma swoje potwierdzenie w wydobywającym się z nich dźwięku. Jest on czysty nawet ustawiony ma na maksymalną głośność, która to jest spora jak na tej wielkości głośniki. Tony wysokie i średnie są odtwarzane wyraźnie; brakuje trochę tonów niskich, jednak dla nich przydałby się oddzielny trzeci głośnik. Słuchając więc muzyki czy oglądając film, na pewno nie będziemy zawiedzeni. Do tego użytkownik może ustawić parametry systemu SRS Premium Sound pod własne preferencje. Jeśli wbudowane głośniki nie będą wystarczające, można podpiąć zewnętrzne na trzy sposoby: poprzez HDMI, S/PDIF lub analogowe gniazdo 3,5 mm, które to występuje podwójnie.