HP Compaq 6830s to prosty, tani notebook, więc taka jest też jego obudowa. Kupujący nie powinien oczekiwać finezji po laptopie, który miał kosztować jak najmniej. Cechy tej konstrukcji to uproszczone prawie do minimum wzornictwo i tanie materiały.

Wygląd HP 6830s przywodzi na myśl połączenie Compala i Paviliona. Ma zatem w sobie coś z kadłubka. Matowy czarny plastik wieńczy pokrywę ekranu i dużą część puplitu, natomiast ramka ekranu jest ozdobiona tworzywem z połyskiem. „Świeci się” też (a właściwie odbija padające nań światło) lamówka klawiatury oraz ulokowanego za nią „grilla”, pod którym schowane są głośniczki.

Jak na swoje rozmiary, HP 6830s jest lekki. Trzeba jednak zapomnieć o przenoszeniu go przy użyciu jednej ręki. Notebook ten waży niespełna 3100 g, czyli tyle co niektóre Asusy z ekranem 15,4”. Należący do tej samej klasy wielkościowej Asus F70 jest dużo cięższy, gdyż waży 3850 g.

Obudowa poddaje się ściskaniu tylko w okolicach napędu optycznego. Pierwsze wrażenie jest takie, że laptop jest solidnie wykonany, budzi zaufanie. Plastik w miejscu oparcia dłoni ugina się pod naciskiem, ale w niewielkim stopniu.

Zawiasy pracują prawidłowo. Mimo poczucia, że są za luźne, dobrze trzymają ekran po wypuszczeniu go z ręki. Odczuwalny jest natomiast niewielki zakres odchylenia ekranu, który przy ruchu do tyłu szybko się zablokuje.

Diodki sygnalizacyjne są czytelne i mniej liczne niż w EliteBooku 6930p. Ich kolorystyka jest ta sama, to jest cukierkowa. 

W testowanym HP 6830s została wykorzystana matowa matryca 17” WXGA+ produkcji AU Optronics. Rozdzielczość 1440x900 dobrze pasuje do przekątnej ekranu. Daje poczucie przestrzeni, chociaż dla wielu osób ikony i opisy mogą być za duże.

Jasność obrazu okazała się umiarkowana jak na dzisiejsze standardy. By to stwierdzić, nie trzeba używać urządzeń pomiarowych – widać to gołym okiem. Średnia luminancja przy maksymalnej mocy podświetlenia wynosi około 166 cd/m².  Tego, że podświetlenie jest nieco słabsze w dolnej części ekranu, normalnie się nie zauważa. Relatywnie słabe podświetlenie rzutuje natomiast wyraźnie na jakość bieli – jest ona dostrzegalnie nieczysta, lekko poszarzała. 

Jak przystało na laptop z niskiej półki, HP 6830s jest wyposażony w budżetowy procesor, a mianowicie Intel Pentium Dual Core T3400 2,16 GHz. Jako że jest on traktowany przez kupujących laptopy po macoszemu, wypada po raz kolejny powtórzyć (i będziemy to robić do znudzenia), że jest to jednostka o zupełnie przyzwoitych osiągach. Trzeba mieć na uwadze, że jej rdzeń to ten sam Merom co scalak stosowany w jednostkach Core 2 Duo z generacji Santa Rosa. Zasadnicza różnica między Pentium DC a C2D to 1 a nie 2 MB L2C (pamięci podręcznej drugiego poziomu). Modele z „3” na drugim miejscu w oznaczeniiu pracują już bowiem na podstawowej dla C2D magistrali FSB 667 MHz (dla starszych wersji właściwa była szyna 533 MHz). Dzięki stosunkowo wysokiemu taktowaniu zegara wewnętrznego T3400 nadrabia feler niedostatku L2C i można go porównywać wydajnościowo z C2D o taktowaniu 2,0 GHz.

W testowanym notebooku zastosowano dość egzotyczną kartę grafiki ATI Mobility Radeon HD 3430. Jest to jedna ze słabszych kart z serii 3400 opartych na rdzeniu RV620 (55 nm). Trochę dziwne, że Hewlett-Packard wybrał słabszą odmianę ATI MR HD 3470, ale przemawiają za tym oczywiście względy finansowe, a HP znany jest z tego, że oszczędza na tych komponentach (faktem jest, że może oferować dzięki temu korzystne ceny za notebooki, które się dobrze sprzedają). ATI MR HD 3430 posiada te same co lepsze wersje parametry i funkcje (40 jednostek cieniujących), tyle że obniżony do 300 MHz (na oficjalnej witrynie producenta widnieje mylna w naszym mniemaniu informacja o 500 MHz) zegar rdzenia - w przypadku HD 3470 częstotliwość taktowania to 680 MHz. Wersja pamięci VRAM (256 MB) to DDR2 (400 MHz, efektywnie 800 MHz). Wydajność tego układu jest porównywalna z osiągami GeForce'a 9300M G, niższa od często ostatnio stosowanego w laptopach GF 9300M GS a wyższa od popularnego dawniej GF 8400M GS.

Hałas

HP 6830s jest dość głośny, na co zwraca się uwagę, kiedy służy do obsługi podstawowych aplikacji. Poza tym że klawiatura raczy użytkownika głośnym klikiem, swoje dokładają układ chłodzenia i szumiący dysk. Wentylator rozkręca się do poziomu średnio znośnego, ale podczas lekkiej pracy wchodzi nawet na jeszcze wyższy i wtedy już trudno z nim wytrzymać.
 
W trybie oszczędzania energii zdarzają się dłuższe okresy względnej ciszy (przy zastrzeżeniu, że utrzymuje się wyraźnie słyszalny szum dysku), ale odnosi się do sytuacji, gdy procesor jest zajęty znikomą liczbą obciążających procesów. Normalnie wentylator rozkręca się co 1,5-2 minuty. W trybie HP Optimized standardem jest pierwszy stopień aktywności wiatraka, który nie daje o sobie zapomnieć ani na moment. Jak na laptop o dużej obudowie (łatwo wypromieniowujący ciepło) i wyposażony w słabą kartę grafiki w technologii 55 nm takie zachowanie nieco rozczarowuje.

HP 6830s w porównaniu do HP 6930p odznacza się posiadaniem cichego dysku (ten pierwszy ma Fujitsu MHZ2320BH G2 a w tym drugim siedzi Seagate ST9160411AS). 

Podczas pierwszego uruchomienia i instalacji systemu występowało niepotrzebne rozkręcanie napędu optycznego. Po zakończeniu całej procedury aktualizowania Windowsa i defragmentacji ten efekt nie wrócił.